ਗ਼ਜ਼ਲ                                 3/4

ਜੱਬ ਚਾਂਦ ਸਤਾਰੋਂ ਸੇ ਮੀਠੀ ਬਾਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਉਸ ਵੱਕਤ ਤੋ ਬੜੀ ਹਸੀਨ ਰਾਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਦਾਮਨ ਮੈਂ ਗਿਰਤੇ ਹੈਂ ਖਿਲੇ ਫੂਲੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ

ਇਸ ਦਿਲ ਮੇਂ ਖੁਸ਼ੀਉਂ ਕੀ ਬਰਸਾਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਅਚਾਨਿਕ ਜੱਬ ਕਭੀ ਆਂਖ ਖੁੱਲ ਜਾਤੀ ਹੈ

ਢੂੰਡਤੇ ਉਨਕੋ ਜੋ ਖਾਬੋਂ ਕੀ ਸੌਗਾਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਯੇਹ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹਰ ਏਕ ਕੇ ਹਿਸੇ ਨਹੀ ਆਤੀ

ਗਰ ਕਿਸਮਤ ਅੱਛੀ ਹੋ ਯੇਹ ਖੈਰਾਇਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਲੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਕਭੀ ਸਤਾਰੋਂ ਮੇਂ

ਵਹਾਂ ਕਈ ਪੈਗੰਮਬਰੋਂ ਸੇ ਮੁਲਾਕਾਤੇ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਯੇਹ ਨਜ਼ਾਰੇ ਜੱਭ ਤੱਕ ਰਹਿਤੇ ਹੈਂ ਖਵਾਬੋਂ ਮੈਂ

ਵੋਹ ਪੱਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਂ ਖੁਦਾ ਕੀ ਦਾਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਡੂਬਤੇ ਸੂਰਜ ਕੇ ਬਾਹਦ ਸਤਾਰੇ ਤੋ ਚੱਮਕੇਂ ਗੇ

"ਥਿੰਦ"ਸੋਚ ਵੋਹ ਕੈਸੀ ਸੁੰਦਰ ਸੌਗਾਤੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ  "ਥਿੰਦ"

( ਸਿਡਨੀ )

 

 ਗ਼ਜ਼ਲ                       118

ਬੜੇ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਕਿ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵਾਂ

ਦਿਲ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋਕੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਪਰ ਮੁੜ ਆਵਾਂ

ਰੋਗ ਅਵੱਲੜਾ ਐਵੇਂ ਵੇਖੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਲਾ ਲਿਆ ਏ

ਕੋਈ ਤਾਂ ਆ ਦੱਸੇ ਕਿਹੜੇ ਹਕੀਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿਖਾਵਾਂ

ਲੋਕੀਂ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ

ਦਿਲ ਵਿਚ ਉਕਰੀ ਅਬਾਰਤ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਿਟਾਵਾਂ

ਪੂਜਾ ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰਾਸ ਨਾ ਆਈ

ਹੱਥ ਮੱਲਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਬੇਕਾਰ ਸਭੇ ਦੁਆਵਾਂ

ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕੀਂ ਸੁਣਿਆ ਬੜੇ ਸੁਖੀ ਵੱਸਦੇ

ਏਥੇ ਆਕੇ ਵੱਸ ਨਾ ਸੱਕਿਆ ਤਾਹੀਉਂ ਪੱਛਤਾਵਾਂ

ਕੋਈ ਗੱਲ ਹੋਸੀ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਨਾਂ ਹੋਈ 

ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਾਂ ਕੀਤੀ ਨਾ ਹੋਈਆਂ ਦੂਰ ਬਲਾਵਾਂ

ਸ਼ਰਦਾ ਨਾਲ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਸਦਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ ਪੂਜਾ

"ਥਿੰਦ"ਫਿਰ ਤੇਰੀਆਂ ਮੁਆਫ ਕਰੂ ਸੱਭ ਸਜ਼ਾਵਾਂ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ  "ਥਿੰਦ"

 (ਸਿਡਨੀ )

                               ਗਜ਼ਲ
ਵਤਨ ਪਰੱਸਤੋ ਉਠੋ ਅੱਬ ਔਰ ਨਾ ਟਾਲਾ ਜਾਏ
ਜ਼ਾਲੱਮ ਰਹਿਨਮਾਓਂ ਕੋ ਕੱਬਰੋਂ ਮੇਂ ਡਾਲਾ ਜਾਏ

ਜੋ ਹੇਂ ਸੋਏ ਹੋਏ ਉਨ ਕੋ ਦੋ ਏਕ ਖਾਸ ਜੁਮਬਸ਼
ਉਨ ਕੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਏਕ ਐਸਾ ਦਰਦ ਪਾਲਾ ਜਾਏ

ਕੋਈ ਕੈਸੇ ਸੱਮਝਾਏ ਇਨ ਭੂਖੇ ਰਹਿਨਮਾਓਂ ਕੋ
ਇਨ ਕੀ ਕਰਤੂਤੋਂ ਕੋ ਸ਼ਰੇਆਮ ਉਛਾਲਾ ਜਾਏ

ਸੰਭਲ ਜਾਓ ਅੱਬ ਭੀ ਵੱਕਤ ਹੈ ਤੁਮਹਾਰੇ ਪਾਸ
ਇਸ ਸੇ ਪਹਿਲੇ ਕਿ ਜਿਨਾਜ਼ਾ ਹੀ ਨਿਕਾਲਾ ਜਾਏ

ਜਿੰਦਗੀ ਕਿਤਨੀ ਹੈ ਅੱਬ ਭੀ ਯਾਦ ਕਰ ਖੁਦਾ ਕੋ
ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਜਨਤਾ ਕੱਭ ਬਣ ਜਵਾਲਾ ਜਾਏ

'ਥਿੰਦ'ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਆਜ ਜੋ ਉਠੀ ਹੇੈ ਯਿਹ ਆਗ
ਉਸ ਮੇਂ ਵਤਨ ਪਰੱਸਤੀ ਕੋ ਭੀ ਅੱਬ ਡਾਲਾ ਜਾਏ

                       ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                             (ਸਿਡਨੀ)

                                 ਗਜ਼ਲ
ਦੋਸਤ ਕੀ ਅੱਛਾਈਆਂ ਲੀ ਹੈਂ ਤੋ ਬੁਰਾਈਆਂ ਭੀ ਲੇ ਲੋ
ਉਸ ਕੀ ਉਚਾਈਓਂ ਕੇ ਸਾਥ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਭੀ ਲੇ ਲੋ

ਮੈਂ ਮਹੱਬਤ ਕਾ ਮਸੀਹਾ ਹੂੰ ਦੁਸ਼ਮਨੀ ਸਹਿ ਨਾਂ ਸਕੂੰੰ
ਛੋਟੀ ਸੀ ਬਾਤ ਪਰ ਨਾਂ ਕਿਸੀ ਕੀ ਜੁਦਾਈਆਂ ਲੇ ਲੋ

ਖੁਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਂਗੇ ਵੋਹ ਕਿਓਂ ਹੂਆ ਔਰ ਕੈਸੇ ਹੂਆ
ਆਖੋਂ ਹੀ ਆਖੋਂ ਮੇਂ ਤੁਮ ਬੱਸ ਉਸ ਕੀ ਸਫਾਈਆ ਲੇ ਲੋ

ਨਿਦਾਮੱਤ ਉਨ ਕੀ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਗਰਦਿਨ ਇਲਾਮੱਤ ਹੈ
ਇਸੀ ਸੇ ਹੀ ਤੁਮ ਉਸ ਕੇ ਦਿਲ ਕੀ ਸਚਾਈਆਂ ਲੇ ਲੋ

ਖਾਨਾ ਏ ਖਰਾਬ ਮੇਂ ਹੀ "ਥਿੰਦ" ਤੁਮ ਢੂੰਡਤੇ ਕਿਆ ਹੋ
ਲੇਣਾਂ ਹੀ ਚਾਹਿਤੇ ਹੋ ਤੋ ਮੇਰੀ ਸੱਭ ਤੱਨਹਾਈਆਂ ਲੇ ਲੋ

                             ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                (ਸਿਡਨੀ)
                             

                             ਗਜ਼ਲ
ਯੇ ਨੈਅ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਹਾਥ ਭੀ ਮਿਲਾਓ ਤੋ ਫਾਸਲਾ ਰੱਖਨਾਂ
ਨਾ ਸ਼ਿਨਾਸ਼ਾ ਹੀ ਸੱਭ ਹੈਂ ਯਹਾਂ ਅੱਜਨਬੀ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਂ ਭੀ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖਨਾਂ 

ਹਰ ਚੀਜ਼ ਯਹਾਂ ਹਰ ਤਰਫ ਬਿਲਕੁਲ ਪਾਬੰਦ ਸੀ ਹੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ
ਪਾਬੰਦਓਂ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਂ ਲਾਜ਼ਮ ਹੈ ਪਾਬੰਦੀਓਂ ਕਾ ਹੀ ਸਿਲਸਲਾ ਰੱਖਨਾਂ

ਜਾਦੂ ਸਾ ਹੂਆ ਹਰ ਸੂ ਲੱਗੈ ਦਾਏਂ ਬਾੲਂ ਕਹੀਂ ਭੀ ਕੋਈ ਦਿਖਾਈ ਨਾਂ ਦੇ
ਦੌੜਤੇ ਕੱਲ ਪੁਰਜ਼ੋਂ ਮੇਂ ਹਰ ਵੱਕਤ ਤੁਮ ਰੂਹ ਬਰੂ ਖੁਦਾ ਗਵਾਹਿ ਰੱਖਨਾਂ

ਰੰਗ ਢੰਗ ਜ਼ਬਾਂ ਉਮਾਂ ਸੱਭ ਹੀ ਮਿਲੇ ਯਹਾਂ ਖੂਨ ਭੀ ਤੋ ਸੱਭ ਕਾ ਲਾਲ ਹੈ
ਇੰਸਾਨੀਅਤ ਕਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ ਮੱਗਰ ਫਿਰ ਕਿਓਂ ਜੁਦਾ ਜੁਦਾ ਖੁਦਾ ਰੱਖਨਾਂ

"ਥਿੰਦ" ਗੁਮ ਨਾਂ ਹੋ ਜਾਣਾਂ ਕਹੀਂ ਦੇਖਣਾਂ ਤੁਮ ਭੀ ਇਸ ਨੈਅ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਂ 
ਅਪਨੀ ਮੁਠੀ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਵਤਨ ਕੀ ਥੋੜੀ ਸੀ ਮਿਟੀ ਲੇਕਰ ਦਬਾ ਰੱਖਣਾਂ

                                                 ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                                       (ਸਿਡਨੀ)

                           ਗਜਲ
ਜੱਬ ਚਾਹਾ ਵੋਹ ਹੱਮ ਪਰ ਮਿਹਰਬਾਂਨ ਹੋ ਗੲੈ
ਇਸੀ ਬਾਤ ਪਰ ਹੱਮ ਕਿਤਨਾ ਪਰੋਸ਼ਾਂਨ ਹੋ ਗੲੈ

ਹੱਮ ਨੇ ਬੱਸ ਥੋਹਿੜਾ ਸਾ ਗਿਲਾ ਹੀ ਕੀਆ ਥਾ
ਮਾਸੂਮ ਇਤਨੇ ਕਿ ਵੋਹ ਬਹੁਤ ਪਛੇਮਾਂਨ ਹੋ ਗੲੈ

ਰੰਗੀਲੇ ਚਰਖੇ ਦੀਆਂ ਘੂਕਾਂ ਤੇ ਟਿੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਖੂਹ
ਗੁਜ਼ਰੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਕੀ ਅੱਬ ਤੋ ਬੱਸ ਦਾਸਤਾਂਨ ਹੋ ਗੲੈ

ਜੋ ਛੋੜ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਘੱਬਰਾ ਕਰ ਉਮੀਦ ਕਿਨਾਰੋਂ ਕੀ
ਸਫੀਨੇ ਉਨਹੀ ਕੇ ਆਖਰ ਹਵਾਲੇ ਤੂਫਾਂਨ ਹੋ ਗੈਏ

ਸਤਾਰੋਂ ਪਰ ਜਾ ਕਰ ਤੁਮ ਕਿਆ ਕਰੋਗੇ "ਥਿੰਦ"
ਇਸ ਧਰਤੀ ਪਰ ਮਰਨੇ ਕੇ ਕਾਫੀ ਸਾਮਾਂਨ ਹੌ ਗੲੈ

                       ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                              (ਸਿਡਨੀ)

                          ਗਜ਼ਲ
ਹਮ ਆਏ ਥੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਂ ਬੇਗਾਨੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ
ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਆਜ ਹਮ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ  

ਤੁਮੇਂ ਪਤਾ ਥਾ ਕਿ ਹਮ ਛੋੜ ਜਾਏਂਗੇ ਏਕ ਦਿਨ
ਫਿਰ ਕਿਓਂ ਚਾਹਾ ਹਮੇਂ ਐਸੇ ਦੀਵਾਨੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ

ਸ਼ਾਇਾਦ ਫਿਰ ਕਭੀ ਗੁਜ਼ਰੇਂ ਨਾਂ ਇਨ ਰਾਹੋਂ ਪਰ
ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ ਕਤਾਬੋਂ ਮੇਂ ਬੰਦ ਅਫਸਾਨੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ

ਜੋ ਕੀਆ ਠੀਕ ਹੀ ਕੀਆ ਹਾਲਾਤ ਕੇ ਮਤਾਬਕ
ਯੇ ਔਰ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿ ਵੁਹ ਸਮਝੇਂਂ ਗੁਨਾਹੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ

"ਥਿੰਦ"ਦੇਵਤਾ ਨਾ ਬਣ ਸਕੇ ਕੋਈ ਭੀ ਜ਼ਮਾਨੇ ਮੈਂ
ਇਤਨਾਂ ਕਿਆ ਕੰਮ ਹੈ ਤੁਮ ਰਹੋ ਇੰਸਾਨੌਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ

                         ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                   (ਸਿਡਨੀ)

                             ਗਜ਼ਲ
ਮੇਰੇ ਜਿਗਰ ਕੇ ਲੀਏ ਏਕ ਦਵਾ ਚਾਹੀਏ
ਕਿਸੇ ਅਜ਼ੀਜ ਕੀ ਦਿਲ ਸੇ ਦੁਆ ਚਾਹੀਏ

ਉਨ ਕੇ ਆਣੇ ਤੱਕ ਲਬੋਂ ਪਰ ਰੁਕ ਜਾਏ
ਅਗਰ ਸਾਂਸ ਤੋ ਮੁਝੇ ਔਰ ਕਿਆ ਚਾਹੀਏ

ਆਂਖ ਭੀ ਤਰ ਹੋ ਯੇਹ ਜਰੂਰੀ ਤੋ ਨਹੀ
ਇਜ਼ਹਾਰੇ ਗੱਮ ਕੇ ਲੀਏ ਆਹਿ ਚਾਹੀਏ

ਸਮਝ ਜਾਏਂਗੇ ਸਭ ਲੋਗ ਦਾਸਤਾਂ ਤੇਰੀ
ਬਿਖਰੇ ਹੂਏ ਗੈਸੂ ਉਖੜੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਚਾਹੀਏ

ਗੈਰ ਹੋ ਤੁਮ ਫਿਰ ਭੀ ਆਏ ਤੋ ਹੋ ਪਾਸ
ਵੱਕਤ ਆਖਰੀ ਕੋਈ ਤੋ ਖੈਰਖਾ ਚਾਹੀਏ

ਕੱਭ ਤੱਕ ਲੀਏ ਫਿਰੇਂਗੇ ਵੱਕਤ ਕਾ ਬੋਝ
ਅੱਭ ਆਜਾ ਸਾਮਣੇ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚਾਹੀੌਏ

 ਚਾਹਿਤੇ ਹੋ ਕਿ ਦੁਣਿਆਂ ਤੁਝੇ ਯਾਦ ਕਰੇ

ਨੇਕ ਨਾਮੀ ਕਾ ਸਿਰ ਪਰ ਸਿਹਰਾ ਚਾਹੀਏ

ਤੰਗ ਆ ਗੲੈ ਹੈਂ ਅੱਬ ਤੇਰੀ ਬੇ-ਵਫਾਈ ਸੇ

ਡੂਬਨੇ ਵਾਸਤੇ "ਥਿੰਦ"ਏਕ ਦਰਆ ਚਾਹੀਏ

      

               ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"

                           (ਸਿਡਨੀ)

                  

                           ਗਜ਼ਲ
ਯੇ ਜਿੰਦਗੀ ਭੀ ਕਿਤਨੀ ਮੁਖਤਸਰ ਸੀ ਹੈ
ਅਪਣੇ ਅੰਜਾਮ ਸੇ ਹੀ ਤੋ ਬੇ-ਖਬਰ ਸੀ ਹੈ

ਜੋ ਥੇ ਸਕੰਦਰ ਬਾਕੀ ਨਾਮੋਂ ਨਿਸ਼ਾਂ ਨਾ ਰਹੇ
ਯਿਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋ ਸਾਗਰ ਮੈ ਲੈਹਿਰ ਸੀ ਹੈ

ਜਿਨ ਹੋੰਟੋਂ ਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਹਿਦ ਟੱਪਕਾ ਕਰੇ
ਆਜ ਤੋ ਹਰ ਬਾਤ ਉਨਕੀ ਜ਼ਹਿਰ ਸੀ ਹੈ

ਕਿਆ ਮਿਲੇਗਾ ਇਤਨੇ ਪੁਰਉਮੀਦ ਹੋਕਰ
ਯੇ ਜਿੰਦਗੀ ਬੇ-ਦਰ ਓ ਦੀਵਾਰ ਘਰ ਸੀ ਹੈ

"ਥਿੰਦ"ਆਜ ਤੁਮਹਾਰੀ ਬਿਲਕੁਲ ਖੈਰ ਨਹੀ
ਬਿਗੜੇ ਸੇ ਤੇਵਰ ਔਰ ਟਿਹੜੀ ਨਜ਼ਰ ਸੀ ਹੈ
                       ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿਦ"
                                    (ਸਿਡਨੀ)

                                   ਗਜ਼ਲ
ਸਾਕੀਆ ਅੱਭ ਤੋ ਮੈਂ ਨਾ ਪੀਨੇ ਕੀ ਕੱਸਮ ਖਾ ਲੈਈ ਹੈ
ਜਿੰਦਗੀ ਕੇ ਬਗੈਰ ਹੀ ਜੀਣੇ ਕੀ ਕੱਸਮ ਖਾ ਲੈਈ ਹੈ

ਅੱਭ ਨਾ ਫਿਰੇਂ ਗੇ ਹਮ ਕਹੀਂ ਭੀ ਦੀਵਾਨੋਂ ਕੀ ਤਰਾ
ਗਰੀਬਾਂਨੇ ਚਾਕ ਕੋ ਸੀ ਲੇਨੇ ਕੀ ਕੱਸਮ ਖਾ ਲੈਈ ਹੈ

ਕਰੋ ਦੁਆ ਯਿਹ ਤੂਫਾਂ ਸਹੀ ਸਲਾਮੱਤ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਏ
ਯਾ ਖੁਦਾ ਹਮ ਨੇ ਤੋ ਸਫੀਨੇ ਕੀ ਕੱਸਮ ਖਾ ਲੈਈ ਹੈ

ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਓ ਸਾਕੀਆ ਤੂੰ ਮਹਿਖਾਨਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦੇ
ਹਮ ਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕੇ ਪਸੀਨੇ ਕੀ ਕੱਸਮ ਖਾ ਲੈਈ ਹੈ

ਮਿਲ ਜਾਏ ਗਰ "ਥਿੰਦ"ਤੋ ਬੁਲਾ ਕਰ ਸਮਝਾ ਦੇਣਾ
ਕਿ ਹੱਮ ਨੇ ਮੱਕਾ-ਏ ਮਦੀਨੇ ਕੀ ਕੱਸਮ ਖਾ ਲੈਈ ਹੈ
                               ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                              (ਸਿਡਨੀ) 

                       ਗਜ਼ਲ
ਹਮ ਸੇ ਆਮ ਉਨ ਕੋ ਯੇਹਿ ਸ਼ਕਾਇਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਗੈਰੋਂ ਪਰ ਹੀ ਹਮਾਰੀ ਕਿਓਂ ਅਨਾਇਤ ਹੋਤੀ ਹੈ

ਵੋਹਿ ਆਏਂ ਤੋ ਤੁਮ ਅਪਣੇ ਦਰ ਬੰਦ ਰੱਖਣਾ
ਹਸੀਨੋਂ ਕੋ ਹੌੀ ਕਿਓਂ ਐਸੀ ਹਦਾਇਤ ਹੋਤੀ ਹੈ

ਵੋਹਿ ਪੱਥਰ ਭੀ ਮਾਰੇਂ ਤੋ ਉਫ ਤੱਕ ਨਾ ਕਰਨਾ
ਇਸ ਖੇਲ ਮੈਂ ਯੇਹਿ ਭੀ ਤੋ ਰਵਾਇਤ ਹੋਤੀ ਹੈ

ਤੇਰੀ ਮਹਿਫਲ ਮੈਂ ਆਮ ਗੂਮਤਾ ਹੈ ਪੈਮਾਨਾ
ਹਮਾਰੇ ਲੀਏ ਕਿਓਂ ਇਤਨੀ ਕਫਾਇਤ ਹੋਤੀ ਹੈ

ਥਿੰਦ" ਅੱਭ ਤੂੰ ਭੀ ਹੋ ਜਾ ਕੁਰਬਾਨ ਕਿਸੀ ਪਰ
ਸੁਣਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੋਂ ਕੋ ਖਾਸ ਰਿਆਇਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
                          ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                    (ਸਿਡਨੀ)

                     ਗਜ਼ਲ
ਦਾਸਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਸੁਣਾਏ ਤੋਂ ਕਿਓਂ
ਦਿਲ ਕੋ ਐਸੇ ਮੈਂ ਚੈਣ ਆਏ ਤੋ ਕਿਓਂ

ਅਪਣੇ ਦਿਲ ਕਾ ਆਪ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾ ਹੂੰ
ਕੋਈ ਅਪਣਾ ਸਿਕਾ ਜਮਾਏ ਤੋਂ ਕਿਓਂ

ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਸੇ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੂਆ ਹੈ ਯੇ ਦਿਲ
ਐਸੇ ਮੇਂ ਯੇ ਤੱਕਲੀਫ ਉਠਾਏ ਤੋਂ ਕਿਓਂ

ਪੱਲ ਪੱਲ ਬਦਲਤਾ ਹੈ ਸਾਇਆ ਯਹਾਂ
ਫਿਰ ਦਿਲ ਭੀ ਨਾਂ ਬਦਲ ਜਾਏ ਤੋ ਕਿਓਂ

ਆਜ ਇਸ ਦਿਲ ਕੋ ਕਿਆ ਹੂਆ ਹੈ
ਖੂਬਸੂਰੱਤ ਦੁਣੀਆਂ ਮੈਂ ਘਬਰਾਏ ਤੋ ਕਿਓਂ

"ਥਿੰਦ"ਔਰ ਜੀ ਲੇਤੇ ਅਪਣੋ ਕੇ ਲਿਏ
ਅਪਣੇ ਅਪਣੋ ਕੇ ਕਾਮ ਨਾ ਆਏ ਤੋ ਕਿਓਂ
                    ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ"
                               (ਸਿਡਨੀ)

                          ਉਰਦੂ ਗਜ਼ਲ
ਇਸ ਇੰਦਾਜ਼ ਸੇ ਮੁਸਕਰਾਓਗੇ ਤੋ ਹਰ ਇਕ ਕੋ ਹੀ ਗੁਮਾਂ ਹੋ ਜਾਏਗਾ
 ਫੱਟੇ ਗਰੇਬਾਂ ਪਰ ਯੂ ਰੋਵੋ ਗੈ ਤੋ ਸੱਬ ਪਰ ਹੀ ਯੇ ਈਆਂ ਹੋ ਜਾੲੈ ਗਾ
                                       
ਇਸ ਇਨਦਾਜ ਸੇ ਦੇਖਾ ਹੈ ਭਰੀ ਮਹਿਫਲ ਮੈਂ ਆਜ ਉਸ ਨੇ ਇਧਰ
ਬਚਤੇ ਰਹੇ ਹੈਂ ਜਿਸ ਸੇ ਆਜ ਤੱਕ ਸਰਜ਼ਦ ਵੁਹੀ ਗੁਨਾਂਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

ਹਰ ਤਰਫ ਸ਼ਿਨਾਸ਼ਾ ਹਰ ਤਰਫ ਹੈ ਤਮਾਸ਼ਾ ਯਿਹ ਆਲਮ ਹੈ ਬਰਪਾ
ਬੇ-ਖੁਦੀ ਮੇਂ ਫਰ ਭੀ ਦੇਖੋ ਤੋ ਯੇ ਆਦਮੀ ਇਤਨਾ ਤੰਨਹਾ ਹੋ ਜਾਏਗਾ ।

"ਥਿੰਦ"ਐਸੈ ਮੇਂ ਅਗ਼ਰ ਕੋਈ ਮੀਠੀ ਮੀਠੀ ਯਾਦੋਂ ਮੇਂ ਯੂੰ ਹੀ ਖੋਹਿ ਜਾਏ
ਸੱਭ ਦੂਰੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਏਂਗੀ ਔਰ ਏਕ ਅਨੋਖਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਜਾਏਗਾ
                                                       ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                                   (ਸਿਡਨੀ)

                                ਗਜ਼ਲ
ਹਮ ਖੋ ਜਾਏਂਗੇ ਏਕ ਦਿਨ ਇਨ ਹਵਾਓ ਮੇਂ
ਡੂੰਡਤੇ ਰਹਿ ਜਾਓਗੇ ਹਮੇਂ ਇਨ ਖਿਲਾਓਂ ਮੇਂ

ਯੇਹ ਧੂਪ ਕੱਭ ਤੱਕ ਰਹੇ ਗੀ ਮੰਡੇਰ ਪਰ
ਦੇਰ ਪਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿਤਾ ਅਸਰ ਦੁਆਓਂ ਮੇਂ

ਕਿਤਨਾ ਤੇ ਕਿਆ ਹੈ ਵਜੂਦ ਆਦਮੀ ਕਾ
ਮੁਠੀ ਰਾਖ ਹੋ ਬਹਿ ਜਾਏਂ ਗੇ ਦਰਆਓਂ ਮੇਂ

ਅੱਭੀ ਵੱਕਤ ਹੈ ਕੁਛ ਕਰ ਖੁਦਾ ਕੇ ਵਾਸਤੇ
ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਗਵਾ ਦੀ ਤੁਮ ਨੇ ਜਫਾਓਂ ਮੇਂ

ਲੁਟਾ ਨਹੀਂ ਯੂੰ ਹੀ "ਥਿੰਦ" ਯੇਹਿ ਕਾਫਲਾ
ਖੋਹਿ ਗਐ ਹੋੰਗੇ ਤੁਮ ਕਹੀਂ ਘਣੀ ਛਾਓਂ ਮੈਂ
                      ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ"
                               (ਸਿਡਨੀ )

 

                           ਗਜ਼ਲ

ਝਿਲ-ਮਿਲ ਕੋ ਸਰਕਾ ਕਰ,ਥੋਹਿੜਾ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਮੀਠੀ ਮੀਠੀ ਦਰਦੋਂ ਕਾ, ਯੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਦਿਲਾਇਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਇਨ ਸਤਾਰੋਂ ਮੇਂ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਕੌਣ ਸਾ ਸਿਤਾਰਾ ਜਾ ਬਣ ਬੈਠੇ

ਸਾਰੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆ ਕਰ ਜਗਾਇਆ ਕਰਤੇ ਹੇਂ

ਯਹੀ ਏਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੀ ਤੋ ਹੈ ਕਿਆਮੱਤ ਤੱਕ ਇਨ ਯਾਦੋ ਕਾ

ਆਕਰ ਅਕਸਰ ਖਾਬੋਂ ਮੇਂ, ਵੋਹਿ ਯੂੰ ਫਰਮਾਇਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਯਹਾਂ ਭੀ ਜੱਬ ਭੀ ਤੁਮ ਜਾਓਗੇ, ਖਵਾਬ ਤੋ ਜਰੂਰ ਆਏਂਗੇ

ਯਹੀ ਤੋ ਰਾਬਤਾ ਹੋਤਾ ਉਨ ਸੇ,ਜੋ ਭੂਲ ਜਾਇਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਗਐ ਵੱਕਤ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਹੈਂ, ਅੱਬ ਅਹਿਦਾਸ ਭੀ ਖੱਤਮ ਹੂਆ

ਬੇ-ਖਿਆਲੀ ਮੇਂ ਹੀ ਐਸੇ,ਵੋਹਿ ਬੁੜ ਬੁੜਾਇਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਵੋਹਿ ਕਿਆ ਜ਼ਮਾਨਾ ਥਾ, ਬੜੇ ਸ਼ੌਕ ਸੇ ਕਹਿਤੇ ਰਹਿਤੇ ਥੇ

ਮੇਰੀ ਮਹਿਫਲ ਮੇਂ ਆਜ ਕੱਲ“ਥਿੰਦ”ਭੀ ਆਇਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

                         ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ “ਥਿੰਦ”

                                       (ਸਿਡਨੀ)

                                ਗਜ਼ਲ

ਦਿਲ ਮੇਂ ਉਸ ਕਾ ਜੋ ਬਨਾਂ ਹੈ ਤਸੱਵਰ, ਉਸੇ ਮਨੱਵਰ ਹੀ ਰਹਿਨੇ ਦੋ

ਵਕਤ ਨੇ ਬਦਲਾ ਹੋਗਾ ਵਜੂਦ ਉਸੇ ਵਕਤ ਕੀ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਰਹਿਨੇ ਦੋ

ਤੁਝੇ ਲੇ ਗਈ  ਕਹਾਂ ਸੇ ਕਹਾਂ ਗੁਜ਼ਰਤੇ ਹੂਏ ਵਕਤ ਕੀ ਪਰਛਾਈਆਂ

ਦਿਨ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਢੱਲੀ ਅੱਭ ਇੰਨਤਜ਼ਾਰੇ ਸਹਿਰ ਹੀ ਰਹਿਨੇ ਦੋ

ਕਿਸ਼ਤੀ ਏ ਹਿਯਾਤ ਹੈ ਅੱਭ ਤੋ, ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਸਾਹਿਲ ਕੇ ਕਰੀਬ

ਕਿਤਨਾ ਅੱਛਾ ਹੋ ਤੁਮ ਫਿਰਨਾ ਅੱਭ ਤੋ ਦਰ-ਬੇ ਦਰ ਹੀ ਰਹਿਨੇ ਦੋ

ਦੇਖੋ ਤੋ ਰਾਜ਼ਦਾਂ ਅਪਣੇ ਹੀ ਲੇ ਆਏ ਸਾਹਿਲ ਪਰ ਬੇ-ਵਕਤ ਤੂਫਾਂ

ਕਰੇਂਗੇ ਕਿਆ ਐਸੇ ਮੇਂ ਹੱਮ,ਹਮੇਂ ਦਰਮਿਆਨੇ ਭੰਵਰ ਹੀ ਰਹਿਨੇ ਦੋ

“ਥਿੰਦ” ਕਿਆ ਕਰੋਗੇ ਆਖਰੀ ਵੱਕਤ,ਅੱਭ ਸਾਰੇ ਹਿਸਾਬੇ ਗੁਨਾਹ

ਜੋ ਹੂਆ ਸੋ ਹੂਆ ਬੇਵੱਸ ਥਾ, ਉਸੇ ਅਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿਨੇ ਦੋ

                                 ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ “ਥਿੰਦ”

                                            (ਸਿਡਨੀ)          

                         ਗਜ਼ਲ
ਸੱਬ ਗੁਨਾਂਹ ਛੋੜ ਦੀਏ ਅੱਬ, ਇਕ ਗੁਨਾਂਹ ਕੇ ਬਾਹਿਦ
ਸ਼ਾਇਦ ਬਖਸ਼ ਦੀਏ ਜਾਏਂ,  ਤੇਰੀ ਪਿਨਾਂਹ ਕੇ ਬਾਹਿਦ

ਵੱਕਤ ਮਿਲਾ ਹੀ ਕਹਾਂ , ਬੈਠ ਕਰ ਸੋਚਨੇ ਕੇ ਲੀਏ
ਕੀਏ ਗੁਨਾਂਹ ਹੀ ਗੁਨਾਂਹ, ਹਰ ਗੁਨਾਂਹ ਕੇ ਬਾਹਿਦ

ਯਹਾਂ ਤੂਫਾਂ ਉਧਰ ਲੁਟੇਰੇ, ਕਿਸ਼ਤੀ ਕਾ ਖਦਾ ਹਾਫਜ਼
ਬੰਦਗੀ ਕਾ ਸਿਲਾ ਦੇਖੇਗੇ, ਅੱਬ ਤੋ ਤੁਫਾਂ ਕੇ ਬਾਹਿਦ

ਨਿਦਾਮਤ ਤੋ ਹੋਤੀ ਹੈ , ਮੱਗਰ ਥੋਹੜੀ ਦੇਰ ਕੇ ਲੀਏ
"ਥਿੰਦ"ਨੇ ਕੀਏ ਗੁਨਾਂਹ, ਗੁਨਾਂਹ ਹੀ ਗੁਨਾਂਹ ਕੇ ਬਾਹਿਦ

            ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                               ( ਸਿਡਨੀ )

ਗਜ਼ਲ

ਯੇ ਦਰਦੇ ਦਿਲ ਤੋ ਰਹੇਗਾ,ਅੱਬ ਫਿਨਾਹਿ ਹੋਣੇ ਤੱਕ
ਸੱਬ ਕੁੱਛ ਠੀਖ ਹੀ ਤੋ ਥਾ,ਤੁਮ ਸੇ ਜੁਦਾ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

ਲੱਗਤਾ ਹੈ ਸਤਾਰੋਂ ਸੇ ਕੋਈ,ਆਇਆ ਹੈ ਜਮੀਂ ਪਰ
ਅੱਫ਼ਸੋਸ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਥਾ,ਸਿਰਫ ਸੁਬਾ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

ਬੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ,ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਓ ਸਾਕੀਆ
ਤੇਰੀ ਮਹਿਫਲ ਮੇਂ ਰਹੇਂਗੇ,ਆਜ ਤੋ ਨਸ਼ਾ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

ਕਈ ਬਾਰ ਤੋਬਾ ਕੀ ਔਰ,ਫਿਰ ਤੋੜੀ ਦਿਲੇ ਨਾਦਾਂ
ਉੁਮਰੇ ਦਰਾਜ਼ ਗੁਜ਼ਰੀ ਹੈ,ਦਿਲ ਕੋ ਪਾਰਸਾ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

ਕਿਸੀ ਕੋ ਯੂੰ ਹੀ ਨਹੀ ਮਿਲਤਾ,ਰੁਤਬਾ ਏ ਖੁਦਾਈ
ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਸੇ ਖੁਦਾ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

ਮਿਲਨੇ ਕੀ ਆਗ ਹੋ ਦਿਲ ਮੇਂ ਤੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਿਆ ਹੈ
 ਕਿਤਨਾ ਸੱਫਰ ਕੀਆ, ਕੱਤਰਾ ਏ ਦਰਆ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

"ਥਿੰਦ" ਤੇਰੀ ਦਾਸਤਾਂ ਅੱਬ ਤੋ,ਬੱਸ ਖੱਤਮ ਹੋਣੇ ਕੋ ਹੈ
ਧੂਆਂ ਹੋ ਮਿਲੋ ਗੇ ਹਵਾਓਂ ਮੇਂ , ਉਨਹੇਂ ਪੱਤਾ ਹੋਣੇ ਤੱਕ

                             ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                           (ਸਿਡਨੀ )

                       ਗਜ਼ਲ

ਘਰ ਮੇਂ ਭੀ ਸੋਚ ਕਰ ਬੋਲੋ,ਦੀਵਾਰੋਂ ਕੇ ਭੀ ਕਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ    
ਭੋਲੀ ਭਾ਼ਲੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੇ, ਅਕਸਰ ਛੁਪੇ ਸ਼ੈਤਾਂਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

ਤਮਾਸ਼ਾ ਨਾ ਬਣਾੲਿਆ ਕਰੋ ਕਭੀ,ਕਿਸੀ ਕੀ ਮਜਬੂਰੀ ਕਾ
ਮਜ਼ਲੂਮੋਂ ਕੀ ਆਂਹੋਂ ਕੇ ਪੀਛੇ, ਛੁਪੇ ਹਜ਼ਾਰੋ ਤੂਫਾਂਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

ਕਬ ਤਕ ਚਲੋਗੇ ਐਸੇ ਹੀ,ਤੁਮ ਗੈਰ ਕੇ ਕੰਧੋਂ ਪਕੜ ਕਰ 
ਅਪਣੇ ਦਮ ਪਰ ਚਲਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੇ ਪਾਸਬਾਂ ਭਗਵਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

ਝੁਕ ਜਾਣਾਂ ਵਕਤ ਕੇ ਅਾਗੇ, ਬਹੁਤ ਬੜੀ ਬਾਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਨਾ ਝੁਕਣੇ ਸੇ ਜੋ ਟੂਟ ਜਾਂਏਂ, ਵੋਹ ਕਿਤਨੇ ਨਾਦਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂਂ

ਹਵਾਓਂ ਕੇ ਅਗੇ ਕਭੀ ਕੋਈ, ਚਰਾਗ਼ ਠਹਿਰ ਨਹੀ ਸਕਤਾ
ੳੁਨਕੋ ਕਿਆਂ ਹੈ ਡਰ, ਜਿਨਕੇ ਪੁਖ਼ਤਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

"ਥਿੰਦ" ਮੁਠੀ ਮੇਂ ਤੁਮ ਅਪਣੀ, ਸੂਰਜ ਕੋ ਅਭੀ ਬਂਦ ਕਰ ਲੇ
ਗਿਆ ਵਕਤ ਨਹੀ ਆਤਾ,ਇੰਸਾਨ ਫਿਰ ਪਸ਼ੇਮਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

                          ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ : ਥਿੰਦ"
                                               (ਸਿਡਨੀ) 

ਗ਼ਜ਼ਲ (ਉਰਦੂ)

ਜਬ ਕਭੀ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਆਸ ਪਾਸ ਨਹੀ ਹੋਤਾ
ਯਾਦੋਂ ਮੇਂ ਖੋਹ ਜਾਤਾ,ਔਰ ਉਦਾਸ ਨਹੀ ਹੋਤਾ

ਹਰ ਆਦਮੀ ਕਭੀ ਤੋ ਗੁਨਾਂਹ ਕਰਤਾ ਹੀ ਹੈ
ਯਿਹ ਔਰ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿ  ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ

ਗੁਜਰਾ ਵਕਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਲੌਟ ਕਰ ਨਾਂ ਆਂਓ਼ੂ
ਮਗਰ ਓੁਨਕੋ ਇਸ ਕਾ,ਅਹਿਸਾਸ ਨਹਿ ਹੋਤਾ

ਏਕ ਜ਼ਮਾਨਾ ਥਾ ਕਿ ਦਿਲ ਸੇ ਚਸ਼ਮੇਂ ਫੂਟਤੇ ਥੇ
ਅਬ ਰੇਤ ਕਾ ਮੈਦਾਂ ਹੂੰ,ਤਿਨਕਾ ਗਾਸ ਨਹੀ ਹੋਤਾ

ਸਭ ਜਗਾ ਡੂੰਡਾ ਮਗਰ ਪਾ ਨਾ ਸਕਾ ਕਹੀਂ ਭੀ
ਦੇਖ ਤੇਰੀ ਦੁਆਂਉਂ ਕਾ, ਅਸਰੇ ਖਾਸ ਨਹੀ ਹੋਤਾ

ਵੋਹ ਭੂਲ ਜਾਏਂ ਯੇਹ ਉਨਕੀ ਖਸਲਤ ਹੀ ਸਹੀ 
ਯਹੀ ਸੋਚ ਕਰ ਤੋ ਮੈਂ ਕਭੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀ ਹੋਤਾ

ਆਓ ਕੁਛ ਦੇਰ ਕੇ ਲੀਏ 'ਥਿੰਦ ਜੁਦਾ ਹੋ ਜਾਏਂ
ਫਾਸਲੋਂ ਕੇ ਬਗੈਰ ਪਾਸ ਕਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ

                ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                      ( ਸਿਡਨੀ )