ਗਜ਼ਲ
ਅੱਜ ਦਾ ਸੂਰਜ ਤਾਂ ਡੁਬਣ ਦੇ ਕਰੀਬ
ਇਕ ਦਿਨ ਜ਼ੰਦਗੀ ਮੁਕਣ ਦੇ ਕਰੀਬ

ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਬਹਾਨੇ ਚਿਟੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦੇ
ਕਾਲੀ ਬੋਲੀ ਰਾਤ ਤਾਂ ਝੁਕਣ ਦੇ ਕਰੀਬ

ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਲਿਪੇਟੇ ਆ ਗਿਆ ਸਫੀਨਾਂ
ਤੁਫਾਨੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸੀ ਰੁਕਨ ਦੇ ਕਰੀਬ

ਠਹਿਰ ਜਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਹਿਮੱਤ ਨਾ ਹਾਰ
 ਹੁਸਣ ਦਾ ਗਰੂਰ ਹੈ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਕਰੀਬ

ਗੈਰਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਰੇਤ ਵਰਗਾ
ਉਹ ਤਾਂ ਹਰ ਪੱਲ ਰਹੇ ਉਠਣ ਦੇ ਕਰੀਬ

ਬੰਦਗੀ ਦਾ ਫੱਲ ਐ ਮਾਲਿਕ ਫਿਰ ਦੇ ਦੇਣਾ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਫਰੇ ਜ਼ੰਦਗੀ ਮੁਕਣ ਦੇ ਕਰੀਬ

ਵਗੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ"ਥਿੰਦ"ਇਹ ਦੋ ਅਖੀਆਂ
ਬੂੰਦ ਵੀ ਆਖਰੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੁਕਣ ਦੇ ਕਰੀਬ

            ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                            (ਸਿਡਨੀ)

                        ਗਜ਼ਲ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈ ਇਸ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਬੜਾ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਵਾਲ ਹਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਪੀਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪੀ ਜਾਵਾਂ ਮਹਿਖਾਨਾ ਸਾਰਾ
ਸਾਕੀਆ ਲਿਹਾਜ਼ ਤੇਰਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਮਹਿਖਾਨੇ 'ਚਿ  ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਏ
ਕਹਿ ਦੇ ਸਾਕੀਆ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਛੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਤੇਰੀ ਰਹਿਬਰੀ ਤੋਂ ਆਖਰ ਹੁਣ ਤੰਗ ਆ ਕੇ
 ਰੁਖ ਬੇੜੀ ਦਾ ਮੈਂ ਤੂਫਾਂਨਾਂ ਵੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਆਹਿਣਾਂ ਫੂਕਿਆ"ਥਿੰਦ"ਮੇਰੇ ਹੀ ਭੇਤੀਆਂ ਨੇ 
ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਰਾਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

                "ਇੰਜ" ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                             (ਸਿਡਨੀ)

                                             ਗਜ਼ਲ
ਨੀਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਰੱਬ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ
ਝੂਠ ਪਾਖੰਡ ਤੇ ਕੱਪਟ ਦੇ ਸਦਾ ਹੀ ਟੁੱਟਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਜਾਲ

ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਮੁਡ ਤੌਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਤੇ ਭਿਨ ਭੇਦ ਨਹੀ ਰੱਖਿਆ
ਨੇਕੀ ਬਦਲੇ ਬਦੀ ਮਿਲੇਗੀ ਨਾ ਆਇਆ ਕਦੀ ਖਿਆਲ

ਦੋਸਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਣੇਗਾ ਸਾਨੂੰ ਗੱਲ ਅਨੋਖੀ ਹੀ ਜਾਪੇ
ਇੰਜ ਇਕ ਸੱਪ ਅਸਾਂ ਨੇ ਅਪਨੀ ਬੁਕਲ ਰੱਖਿਆ ਪਾਲ

ਤਰਸ ਵੀ ਆਓਂਦਾ ਏ ਬੜਾ ਮੈਨੂੰ ਉਹਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ
ਕਦੀ ਇਕੱਲਿਆਂ ਬਹਿਕੇ ਸੋਚੂ ਜੱਦ ਪਾਪ ਲੈਣਗੇ ਉਬਾਲ

ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹਾਂ ਪਰ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਰਿਹਾ
ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਤਾਂ ਕਰਨੀ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਦੋਸਤ ਵੀ ਜਾ ਮਿਲੇ ਨਾਲ

ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ ਕੱਮੀ ਜੋ ਦੋਸਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਣੇ
ਮੈ ਹੀ ਬੜਾ ਨਿਕੱਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਦੋਸਤੀ ਨਾ ਸੱਕਿਆ ਸੰਭਾਲ

ਕਿਸੇ ਪੈਸੇ ਤੇ ਵੇਚੀ ਦੋਸਤੀ ਕਿਸੇ ਸਿਰ ਦੇ ਨਿਭਾਈ ਦੋਸਤੀ
ਕੁਝ ਮੈਥੋਂ ਤੂੰ ਮੰਗ ਵੇਖਦਾ ਦੋਸਤਾ ਮੈਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਤੇਰੀ ਢਾਲ

ਸਚਾਈ ਖੰਬ ਲਗਾ ਉਡ ਗੈਈ ਤੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਝੂਠ ਪਾਖੰਡ
"ਥਿੰਦ"ਜ਼ਮਾਨਾਂ ਬਦਲ ਗਿਆ ਤੂੰ ਵੀ ਬਦਲ ਜ਼ਮਾਨੇ ਨਾਲ

                              ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                              (ਸਿਡਨੀ)

                          ਗਜਲ
ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਲੋਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਮਹਿਲ ਬਣਾਂਕੇ ਪੱਥਰ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿੰਦੇ ਨੇ

ਸੁਣਿਆਂ ਏ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਮਹਿਫਲ ਜਮੇਂ
ਜਿਥੇ ਆ ਕਈ ਮਸਤਾਨੇ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ

ਤੇਰੀ ਬੇ-ਵਿਫਾਈ ਤਾਂ ਵਿਚ ਚੌਰਾਹੇ ਦਫਨਾ ਦਿਤੀ
ਹੁਣ ਵੀ ਲੋਕੀਂ ਪੁਜ ਕੇ ਵੇਖੋ ਪੂਜਨ ਤੈਨੂੰ ਬਹਿੰਦੇ ਨੇ

ਹਰ ਇਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੱਥਰਾਈ ਨਜ਼ਰੀਂ ਹੀ ਤੱਕਿਆ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਲੋਕੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਦਿਲ ਉਧਾਰੇ ਲੈਂਦੇ ਨੇ

ਜੋ ਗਿਆ ਸੋ ਗਿਆ ਮੁੜ ਨਾ ਆਇਆ ਪਰਤ ਕੇ
"ਥਿੰਦ"ਕਿਓਂ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਝੌਲੇ ਤੇਰੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ

                         ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ"
                                             (ਸਿਡਨੀ)

                        ਗਜ਼ਲ
ਤਮਾਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਤਾਂ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ
ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇਰਾ ਇਸ ਤੇਰਾਂ ਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

ਜੋ ਵੀ ਮਿਲਆ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਬੇਗਾਂਨਾ ਹੀ ਮਿਲਿਆ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ ਮੈਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

ਹਰ ਵਾਰ ਸਾਡੇ ਵਾਰੀ ਖਾਲੀ ਹੀ ਪੇਆਲਾ ਸੀ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੁਫਤ ਵਿਚ ਹੀ ਬਦਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

ਬਹੁਤ ਵੇਖੇ ਤੇ ਪਰਖੇ ਵੀ ਤੋੜ ਨਿਭਾਵਨ ਵਾਲੇ
ਉਮਰ ਭਰ ਹੀ ਦੋਸਤਾਨਾ ਹਰਾਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

ਤੇਰੇ ਪਿਛੋਂ ਸੌਂਹ ਤੇਰੀ ਅਸਾਂ ਤਾਲੇ ਮੂੰਹ ਲਾਏ
ਜ਼ਿਕਰ ਸਾਡੀ ਸਾਂਝ ਦਾ ਸ਼ਰੇਆਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

ਸ਼ਿਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਹੋ ਸਾਕੀਆ ਨੈਣੀ ਰੱਜ ਪੀਤੀ
ਮਹਿਕਦਾ ਤੇਰਾ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਬੱਦਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

ਹਰ ਰਾਤ ਪਿਛੋਂ ਤਾਂ "ਥਿੰਦ" ਓਂਹਨੂੰ ਭੁਲ ਬੈਠੇ
ਜ਼ਿਕਰ ਬੇ-ਵਿਫਾ ਦਾ ਤਾਂ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ

             ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                (ਸਿਡਨੀ)

             ਗਜ਼ਲ
ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਲੁਕਾ ਨਾ ਹੋਣੀ
ਪੜ੍ਹ ਹੀ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਚਿਹਰੇ ਲੋਕ

ਖੋਟ ਤਾਂ ਦਿਲਾਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦੀ
ਅੱਜ ਤੱਕ ਬਚੇ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ

ਏਨਾ ਉਚਾ ਉਡਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਉਤੋਂ ਡਿਗ ਖਾਣ ਥਪੇੜੇ ਲੋਕ

ਅਪਣੇ ਬੱਲ ਤੇ ਮਾਰ ਊਡਾਰੀ
ਹੋਣ ਗੇ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕ

ਸੱਚ ਨੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬਣਨਾ
ਤੋੜਦੇ ਵੇਖੇ ਕੱਚ ਬਥੇਰੇ ਲੋਕ

ਚਾਨਣ ਫੜਕੇ ਘੁਟ ਕੇ ਰੱਖੀਂ
ਕਿਵੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਲੋਕ

ਕੰਡੇ ਲਾਗੇ ਡਿਬੋ ਲੈੰਦੇ ਨੇ ਬੇੜੇ
'ਥਿੰਦ" ਨਾ-ਸ਼ੁਕਰੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                (ਸਿਡਨੀ)

            ਗਜ਼ਲ
ਸਾਰੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ
ਸਾਰੇ ਹਨੇਰੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ

ਜੱਦ ਪੀੜਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਵੰਡ
ਪੀੜਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਹੜੇ ਕੋਲ

ਮਹਿਕਾਂ ਸਭੇ ਹੀ ਲੁਟੀਆਂ ਤੂੰ
ਫੁਲ ਵੀ ਸੁਕੇ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਕੋਲ

 ਕਾਂਵਾਂ ਝੂਠੀ ਏ ਤੇਰੀ ਆਮੱਦ
ਮੁੜਕੇ ਨਾਂ ਆਵੇਂ ਬਨੇਰੇ ਕੋਲ

ਸੋਚਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਥੇ ਲੈ ਲੈ ਜਾਣ
ਸੁਪਨੇ ਸਾਂਭ ਰੱਖੇ ਬਥੇਰੇ ਕੋਲ

"ਥਿੰਦ"ਕਿਵੇਂ ਵੰਡੀਆਂ ਖੂਸ਼ੀਆਂ
ਰੱਖੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਕੋਲ

 ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥੰਦ"  

                              ਗਜ਼ਲ
ਪਲਕਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਜੋ ਅੱਥਰੂ ਤੂੰ ਅੱਜੇ ਸਜਾ ਕੇ ਰੱਖ
ਸਜਰੇ ਬੜੇ ਨੇ ਜ਼ਖਮ ਇਹ ਤੂੰ ਅੱਜੇ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰ੍ਖ

ਮੁਠੀ 'ਚ ਨਿਮਕ ਲੈਈ ਏਥੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ਕਈ ਲੋਕ
ਤੂੰ  ਅਪਣੇ ਜ਼ਖਮ ਇੰਜ ਨਾ ਸੱਬ ਨੂੰ ਵਖਾ ਕੇ ਰੱਖ

ਦੇਂਦੇ ਬੜੇ ਡਰਾਵੇ ਤੇ ਲਾਲੱਚ ਨਰਕਾਂ ਤੇ ਸੁਗਾਂ ਦੇ
ਕੀ ਲੈਣਾਂ ਏ ਸੁਗਾਂ ਤੋਂ ਆਪੇ ਨੂੰ ਇੰਸਾਨ ਬਣਾਕੇ ਰੱਖ

ਬੁਲਾਂ ਤੇ ਸਾਹਿ ਅੱਟਕਾ ਪਹੁੰਚਾਂ ਗੇ ਹਰ ਹਾਲ 'ਚ
ਤੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅਪਣੇ ਆਸ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਾ ਕੇ ਰੱਖ

ਰੁਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਲੈ ਗਈਆ ਨੇ ਹਨ੍ਹੇਰੀਆਂ
"ਥਿੰਦ"ਨੇ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਤੂੰ ਵਿਓਂਤਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖ

                   "ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                          (ਸਿਡਨੀ)

                      ਗਜ਼ਲ
ਚੁਮ ਚੁੁਮ ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਨਸ਼ਾ ਮੇੇਨੂੰ ਹੋ ਗਿਆ
ਵੇਖ ਵੇਖ ਤੇਰਾ ਮੁਖ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਖੋ ਗਿਆ

ਤੇਰੇ ਹਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਾਸੇ ਵਾਰ ਦੇਵਾਂ
ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਦੁਖ ਸਾਰੇ ਧੋ ਗਿਆ 

ਤੇਰੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅੰਗ ਅੰਗ ਰੰਗ
ਅੰਗ ਅੰਗ ਤੇਰਾ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸੰਗ ਮੋਹ ਗਿਆ

ਸਿਝ ਸਿਝ ਅੱਖਾਂ ਸਾਂਝ ਪਾਈ ਉਮਰਾਂ ਦੀ
ਸਾਂਭ ਸਾਂਭ ਰੱਖ ਲਵਾਂ ਅੱਥਰੂ ਜੋ ਚੋ ਗਿਆ

"ਥਿੰਦ" ਅੰਗ ਲੱਗ ਕੱਟੀਆਂ ਚੌਰਾਸੀਆਂ
 ਤੇਰੇ ਲੈਈ ਬਣਿਆਂ ਤੇਰੇ 'ਚ ਸਮੋ ਗਿਆ 

            ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                    (ਸਿਡਨੀ)

                                 ਗਜ਼ਲ
ਅੱਜਕਲ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਸਤਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ
ਡੇਰੇ ਬੰਦ ਪਲਕਾਂ ਪਿਛੇ ਲਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

ਛੱਡ ਦਿਓ ਇਕੱਲਆਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਆਦੀ ਹੋ ਗੲੈ ਹਾਂ
ਕਿਸਮੱਤਂ ਸਾਨੂੰ ਏਦਾਂ ਅੱਜ਼ਮਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

ਨੱਕ ਰਗੜੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੁਖਾਂ ਸੁਖੀਆਂ ਜਾ ਜਾਕੇ
ਗਰਜ਼ ਵੇਖੋ ਕੀ ਕੁਝ ਕਰਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

ਜੇ ਨਹੀ ਇਤਬਾਰ ਤਾਂ ਉਲਟਾ ਕਰ ਲਟਕਾ ਦੇਵੋ
ਨੇਕੀ ਬਦਲੇ ਤਾਂ ਬਦੀ ਹਿਸੇ ਆਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਬਾਰਕ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਜ਼ਖਮ ਪਿਆਰੇ
ਚੁਗਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਵਿਧਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਪਲਕਾਂ ਉਠੀਆਂ  ਝੜੀ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲੱਗੀ
ਬਿਨ ਬਲਾਏ ਕਿਆਮੱਤ ਫੇਰਾ ਪਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

ਇਸ ਮੱਤਲਬੀ ਦੁਣੀਆਂ ਅੰਦਰ ਕੀ ਲੈਣਾ ਤੂੰ ਜੀ ਕੈ
ਦਰ ਤੇਰਾ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਖੜਕਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ

"ਥਿੰਦ"ਦਸ ਉਹਨੂੰ ਕੀ ਆਖਾਂ ਜੋ ਮੋੜਿਆਂ ਮੁੜੇ ਨਾਂਹੀ
ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਉਹ ਗਜ਼ਲ ਮੇਰੀ ਗਾਓਂਦੀ ਏ ਕੱਦੀ ਕੱਦੀ
                            ਈੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                  (ਸਿਡਨੀ)

                            ਗਜ਼਼ਲ
ਕਿਓਂ  ਅਪਣੇ ਜੀਨੇ ਕਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਛੋੜ ਦੈਂ ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਔਰ ਕਿਆ ਹੈ ਇਸ ਅੰਦਾਜ਼ ਕੇ ਸਿਵਾ
ਉੜਨਾ ਹੈ ਲਾਜ਼ਮ ਹਵਾਓਂ ਕੀ ਲਹਿਰੋਂ ਪਰ ਚਾਰਾ ਭੀ ਔਰ ਕਿਆ ਧੀਮੀ ਪਰਵਾਜ਼ ਕੇ ਸਿਵਾ

ਅਪਣੇ ਬਾਜ਼ੂਓਂ ਕੇ ਬੱਲ ਬੋਤੇ ਅਗਰ ਚਲੋਗੇ ਤੋ ਹਰ ਮੰਜ਼ਲ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਸੇ ਪਾਓਗੇ ਤੁਮ
ਹਮੱਤ ਹਾਰ ਗਏ ਤੋ ਕਿਸੇ ਹਾਥ ਨਹੀ ਦੇਨਾਂ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀ ਬਚਨਾ ਮੁਹਿਤਾਜ਼ ਕੇ ਸਿਵਾ

ਹਰ ਕੱਦਮ ਕੱਦਮ ਪਰ ਕਈ ਮਿਲੇਂਗੇ ਮਤਲੱਬ ਪ੍ਰਸਤ ਤੁਮ ਕੋ ਬਗਲ ਮੇਂ ਛੁਰੀ ਲੀਏ ਹੂਏ
ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਸ਼ਰਾਰੱਤ ਲਬੋਂ ਪਰ ਟੇਹਿੜੀ ਮੁਸਕਾਨ ਔਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਮੀਠੇ ਇਲਫਾਜ਼ ਕੇ ਸਿਵਾ

ਕੁਛ ਕਰਨੇ ਕੀ ਤਮਨਾਂ ਲੇਕਰ ਠਾਣ ਲੀਆ ਔਰ ਨਿਕਲ ਤੁਰੇ ਘਰ ਸੇ ਮਂਜ਼ਲ ਕੀ ਤਰਫ
ਤੂਫਾਨ ਭੀ ਰੋਕ ਨਾਂ ਪਾਏਂਗੇ ਔਰ ਯੇ ਲੋਗ ਭੀ ਕਿਆ ਕਰੇਂਗੇ ਬੱਸ ਫੱਕਤ ਅਤਰਾਜ਼ ਕੇ ਸਿਵਾ

ਕੁਛ ਕਰ ਗਏ ਇਸ ਦੁਣੀਆਂ ਮੇਂ ਹਮਤ ਕਿਰਕੇ ਅਪਣੇ ਨੇਕ ਇਰਾਦੇ ਅਗ਼ਰ ਸਾਥ ਲੇ ਕਰ
ਮੁਿਦਤੋਂ ਤੱਕ ਲੋਗ ਕਹਣ ਗੇ ਔਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸੱਕਤਾ ਬੱਸ ਏਕ"ਥਿੰਦ"ਆਜ਼ਾਦ ਕੇ ਸਿਵਾ
                                                                       ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                                                               (ਸਿਡਨੀ)






                               

                                    ਗਜ਼ਲ
ਜੇ ਤੂੰ ਬੜਾ ਸਿਆਣਾ ਬਣਦਾ ਬੰਦੇ ਤਾਂ ਲੇਖਾ ਕਰ ਗੁਨਾਂਹਾਂ ਦਾ
ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਲਾਲੀ ਡੁਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕੀ ਭਰੋਸਾ ਸਾਹਾਂ ਦਾ

ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਭੋਲੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੇ ਬਗਲਾਂ ਵਿਚ  ਛੁਰੀਆਂ ਰੱਖਣ
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਤਬਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਇਹ ਮਜ਼ਾ ਲੈਂਦੇ ਆਹਾਂ ਦਾ

ਅਪਣੇ ਹੀ ਬੱਲ ਬੋਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਭੱਵ ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਤਰਨਾਂ ਸਜਨਾ
ਬਿਲਕੁਲ ਇਤਬਾਰ ਕਦੀ ਨਹੀ ਕਰਨਾ ਬਗਾਨੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦਾ

ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਮਜ਼ਲੂਮ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਦੁਖ ਕਦੀ ਨਾ ਦੇਵੀਂ
ਅਸਰ ਬੜਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਇਹਨਾਂ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਂਹਾਂ ਦਾ

ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਰ ਉਤਾਰਾ ਕਰਨਾ ਜੀਵਨ 'ਚ  ਆਏ ਤੂਫਾਨਾਂ ਅੰਦਰ
ਇਤਬਾਰ ਤਾਂ ਕਰਨਾਂ ਪੈਣਾ ਤੈਨੂੰ ਸਜਨਾਂ ਅਪਣੇ ਮਲਾਹਾਂ ਦਾ

ਲੋੋੋੋੋੜ ਵੇਲੇ ਕੰਧਾਂ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਪੁਛ ਲਵੋ ਸਿਆਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਗੈਏ ਨੇ
"ਥਿੰਦ" ਤੂੰ ਵੀ ਲਾਭ ਉਠਾ ਹੁਣ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸੱਭ ਸਲਾਹਾਂ ਦਾ
                                      ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ  ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                        (ਸਿਡਨੀ)

                            ਗਜ਼ਲ
ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਚੋ ਪਿਆ ਏ ਵੇਖੋ ਚਮਕਦੀ ਤ੍ਰੇਲ ਬਣਕੇ
ਕੀ ਨਜ਼ਾਰਾ ਸੀ ਮਿਲੇ ਨੇ ਚਿਰੀਂ ਵਛੁਨੇ ਮੇਲ ਬਣਕੇ

ਜੇ ਆਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਤੁਸੀ ਵੀ ਕਦੀ ਓਸ ਵੇਲੇ
ਪੰਛੀ ਵੇਖ ਗੌਨ ਲਗੇ ਦਿਸਿਆ ਅਨੋਖਾ ਖੇਲ ਬਣਕੇ

ਜਿਹੜੇ ਆਏ ਸੀ ਦੌੜਕੇ ਮਾਰਨ ਇਹਨਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ
ਨਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹਿ ਗੲੈ ਨੇ ਟੁੱਟੀ ਗਿਲੇਲ ਬਣਕੇ

ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਨਿੱਤ ਆ ਕਦੀ ਕਈ ਪੰਛੀ ਗਾਂਵਦੇ ਸੀ
ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਓਹੋ ਘਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਏ ਜੇਲ ਬਣਕੇ

ਤੱਕ ਤੱਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੀ ਆ ਰੌਣਕਾਂ ਲੱਗ ਦੀਆਂ ਸੀ
ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਤਹਾਂ ਨੇ ਢਕਿਆ ਖਾ ਗਿਆ ਚੁੜੇਲ ਬਣਕੇ

ਤੇਰੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਹੁਣ ਤਾਂ ਅਸਾਂ ਘਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਏ
"ਥਿੰਦ"ਇਹੋ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਏ ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਬਣਕੇ
                             ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                (ਸਿਡਨੀ) 

                       ਗਜ਼ਲ

ਵੇਖ ਜ਼ਮਾਨਾਂ ਕਿਨਾ ਬਦਲ ਗਿਆ,ਤੂੰ ਵੀ ਬਦਲ ਜ਼ਮਾਨੇ ਨਾਲ

ਜੇ ਹੁਣ ਵੀ ਵੇਲਾ ਨਾ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤਾਂ ਨਹੀ ਗਲਣੀ ਤੇਰੀ ਦਾਲ

ਲੰਘਿਆ ਸਮਾਂ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆਵਨਾਂ ਪਿਛੋਂ ਫਿਰ ਪੈਂਦਾ ਪੱਛਤਾਵਨਾਂ

ਇਕ ਵਾਰੀ ਜਿਹੜੇ ਪੱਛੜ ਜਾਵੰਦੇ ਹੁੰਦਾ ਬੁਰਾ ਓਨਾਂ ਦਾ ਹਾਲ 

                                 ਗਜ਼ਲ
ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੋਂ ਬਾਬਾ ਸਾਰੇ ਝੋਲੀਆਂ ਭਰ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਦਿਲੋਂ ਕਰਨ ਅਰਦਾਸਾਂ ਮਰਾਂਦਾਂ ਮਨ ਦੀਆਂ  ਪਾਂਦੇ ਨੇ

ਅੱਗੇ ਤੋ ਹੁਣ ਅਸਾਂ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ ਤੋੇ ਕਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਏ
ਬਖਸ਼ਨ ਹਾਰਾ ਤੂੰ ਬਾਬਾ ਸਭੇ ਆ ਪਾਪ ਬਖ਼ਸ਼ਾਂਦੇ ਨੇ 

ਕਈ ਨੇ ਪਾਪੀ ਆਓਂਦੇ ਏਥੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਡਾਂ ਚੁਕੀ 
ਕੋਈ ਨਹੀ ਫੜਦਾ ਬਾਂਹਿ ਕਈ ਆ ਆਕੇ ਕੁਰਲਾਂਦੇ ਨੇ

ਡਾਹਿਡੇ ਦੀ ਹਰ ਥਾਂ ਚਲਦੀ ਮਾੜੇ ਨੇ ਦਸੋ ਕਰਨਾਂ ਕੀ
ਤੂਹੀਓਂ ਬਾਬਾ ਮਿਹਿਰ ਕਰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਹੀ ਆਸਾਂ ਲਾਂਦੇ ਨੇ

"ਥਿੰਦ"ਤਾਂ ਮੰਗੇ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭਲਾ ਹੀ ਸੱਭ ਦਾ
  ਸੱਚੇੇ ਦਿਲੋਂ ਜੋ ਮੰਗੇ ਉਹਦੇ ਵਾਰੇ ਨਿਆਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
                                ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                (ਸਿਡਨੀ)

                         ਗਜ਼ਲ
ਆਓ ਆਜ ਹਮ ਏਕ ਨੲੈਆ ਗੀਤ ਬਣਾ ਲੇਂ
ਜੋ ਗੁਜ਼ਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਕਾ ਹਸਾਬ ਲਗਾ ਲੈਂ

ਬੜਾ ਮੱਜ਼ਾ ਹੈ ਖੂਬਸ਼ੂਰਤ ਪੱਲ ਯਾਦ ਕਰੇਂ ਤੋ
ਉਨ ਪੱਲੋਂ ਕੋ ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ ਵੈਸੇ ਹੀ ਮਣਾ ਲੇਂ

ਬਾਰ ਬਾਰ ਰੂਠਣਾ ਮਨਾਣਾ ਫਿਰ ਰੂਠ ਜਾਂਣਾ
ਯਾਦ ਕਰ ਉਹ ਪੱਲ ਦੋ ਘੜੀ ਗੁਣ ਗੁਣਾਂ ਲੇਂ

ਗੂਮ ਜਾਏਂ ਵੱਕਤ ਕੀ ਸੂਈਆਂ ਪੀਛੇ ਕੀ ਤਰਫ
ਜੱਬ ਹੱਮ ਜਵਾਂ ਥੇ,ਵੱਕਤ ਕੋ ਵਹੀਂ ਠਹਿਰਾ ਲੈਂ

ਚਿਹਰੇ ਪਰ ਵੁਹੀ ਲਾਲ਼ੀ ਰਹੇ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਚਮਕ
ਨਾਂ ਬਾਲੋਂ ਮੇਂ ਚਾਂਦੀ ਹੋ ਸੱਬ ਚਸ਼ਮਾੇ ਭੀ ਹਟਾ ਲੈਂ

"ਥਿੰਦ"ਯੇ ਤਸਵੀਰ ਜੋ ਬਣੀ ਹੈ ਬਣੀ ਹੀ ਰਹੇ
 ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿ ਕਰ ਹਰ ਪੱਲ ਰੰਗੀਣ ਬਣਾ ਲੈਂ
                  ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                        (ਸਿਡਨੀ) 

                            ਗਜ਼ਲ
ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਤਾਂਣੇ ਬਾਣੇ ਵਿਚ ਬੰਦਾ ਦਿਨ ਰਾਤ ਬਤਾਈ ਜਾਂਦਾ
ਉਠ ਉਠ ਕੇ ਬਹਿੰਦਾ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਦੇ ਘੋੜੇ  ਦੌੜਾਈ ਜਾਂਦਾ

ਉਮਰ ਗਵਾਈ ਸਾਰੀ ਏਦਾਂ ਕੋਈ ਲੇਖਾ ਜੋਖਾ ਰੱਖਿਆ ਨਾ
ਆਇਆ ਮੌਕਾ ਐਵੇੰ ਲੰਗਿਆ ਹੁਣ ਕਿਓਂ ਪੱਛਤਾਈ ਜਾਂਦਾ

ਤਿਖੜ ਦੁਪਹਿਰ ਏ ਲੰਘ ਗੈਈ ਹੁਣ ਤਾਂ ਤਰਕਾਲਾਂ ਪੈਈਆਂ
ਲੰਗਿਆ ਵੇਲਾ ਹੱਥ ਨਾ ਆਵੇ ਪੁਟ ਪੁਟ ਵਾਲ ਗਵਾਈ ਜਾਂਦਾ

ਕੰਧਾਂ ਕੋਲੋਂਂ ਹੀ ਪੁਛ ਲੈਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰ ਉਮਰ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਝਲੀਦਾ
ਗੂੰਗੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪੁਛ ਪੁਛ ਕੇ ਐਵੇਂ ਸਮਾਂ ਲੰਗਾਈ ਜਾਂਦਾ

ਸੱਚੇ ਮੁਰਛੱਦ ਦੇ ਲੜ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਕਿਓਂ ਪੱਛਤਾਂਦਾ
ਅੱਜੇ ਵੀ ਹੈ ਵੇਲਾ ਸੰਭਲ ਜਾ ਐਵੇਂ ਧੋਖਾ ਕਿਓਂ ਏ ਖਾਈ ਜਾਂਦਾ

"ਥਿੰਦ" ਕੀ ਮਿਲਆ ਏਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪਲੇ ਬਨ੍ਹ ਕੇ
ਨੇਕੀ ਬਿਨਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਐਂਵੇਂ ਭਾਰ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦਾ
                                  ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                         (ਸਿਡਨੀ--ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ)  

  

                                        ਗਜ਼ਲ  
ਹਾਸੇ ਉਹਦੇ ਅੱਜ ਵੀ ਗੂੰਜਨ ਮੇਰੇ ਉਜੜੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ
ਮੈਂਂਨੂੰ ਜਾਪੇ ਉਹਿ ਹੀ ਬੋਲੇ ਦੁਣੀਆਂ ਭਰਦੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ

ਫੁਲ ਤੋੜਕੇ ਦਿਤਾ ਜੋ ਸੀ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀ
ਮੂਰਤ ਤੇਰੀ ਅੱਜ ਵੀ ਉਕਰੀ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਦਾਗਾਂ ਵਿਚ

ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਮੈਂ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਲੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂਦਾ
ਡਾਹਿਡਾ ਫਸਿਆ ਆਕੇ ਏਥੇ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲੇ ਨਾਾਗਾਂ ਵਿਚ

ਜਿਨੇ ਵੀ ਨੇ ਝੱਗੜੇ ਰੱਗੜੇ ਤੇਰੇ ਹੁਸਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਏ
ਇਸ਼ਕ ਤੋਂ ਅਸਾਂ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ ਫਸੇ ਕੌਣ ਫਸਾਦਾਂ ਵਿਚ

ਤੂੰ ਉਸ ਪਾਰ ਮੈਂ ਇਸ ਪਾਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੇਵਲ ਯਾਦਾਂ ਦਾ
ਤੜਪ ਤੜਪ ਕੇ ਜੀਣਾ ਲਿਖਿਆ ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ

 ਬੀਤ ਗਈ ਸੋ ਬੀਤ ਗਈ ਐਵੇਂ ਦਿਲ ਤਰਸਾਓਂਣਾ ਕਿਓਂ
"ਥਿੰਦ"ਕੁਝ ਨਹੀ ਬਾਕੀ ਹੁਣ ਭੁਲੀ ਵਿਸਰੀ ਯਾਦਾਂ ਵਿਚ
                                        ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                       (ਸਿਡਨੀ)

                             ਗਜ਼ਲ
ਦੀਪ ਜਲੇ ਤਾਂ ਚਾਨਣ ਹੁੰਦਾ ਦਿਲ ਜਲੇ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਨਾ
ਮੋਮ ਜਲੀ ਤ੍ਰਿਪ ਤ੍ਰਿਪ ਰੋਵੇ ਇਸ ਦਾ ਜਲਿਆ ਰੋਇਆ ਨਾ

ਮੁਦਤਾਂ ਤੀਕਰ ਸਿਪੀ ਅੰਦਰ ਵਿਚ ਉਦੀਕਾਂ ਬੰਦ ਰਹੇ ਸਾਂ
ਹੱਥ ਆਏ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਅਪਣੀ ਲੜੀ ਪ੍ਰੋਇਆ ਨਾਂ

ਰੀਝ ਜਿਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਅਸਾਂ ਪੱਲੇ ਬੰਨ੍ਹ ਬੰਨ੍ਹ ਰੱਖੀ ਸੀ
ਮੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆਇਆ ਵੀ ਉਹ ਦੋ ਪਲ ਕੋਲ ਖਲੋਇਆ ਨਾਂ

ਉਮਰ ਬਤਾਈ ਐਸ਼ਾਂ ਅੰਦਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਕੁਝ ਕਰ ਲੈ ਤੂੰ
ਮੌਕੇ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿਲੇ ਸੀ ਕੋਈ ਪਾਪ ਅਪਣਾ ਧੋਇਆ ਨਾ

ਅੱਲੇ ਜ਼ਖਮ ਤੇ ਚੀਸਾਂ ਸਹੀਆਂ ਦਿਲ 'ਚ ਰੱਖੇ ਦਰਦ ਦਬਾ
ਲਾਗੇ ਰਹਿ ਕੇ ਚਲੇ ਗੲੈ ਪਰ ਤੂੰ ਮੂਲੋਂ ਉਹਨੂੰ ਟੋਹਿਆ ਨਾ

ਅਸੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਉਮੀਦਾਂ ਲੈਕੇ ਬੜੀ ਦੂਰੌਂ ਚਲਕੇ ਆਏ ਸੀ
ਏਨਾ ਕੱਚਾ ਨਹੀਂ "ਥਿੰਦ" ਮੇਰੀ ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਵੀ ਤਾਂ ਮੋਹਿਆ ਨਾ
                                        ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ"
                                                       (ਸਿਡਨੀ)


 

                         ਗਜ਼ਲ
ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲੲੈੀ ਅਸੀ ਤਾਂ ਗੈਰ ਹੋ ਗੲੈ
ਕਿਨੇ ਖਾਲੀ ਖਾਲੀ ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਹੋ ਗੲੈ

ਮਕੱਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਵਿਛੜ ਕੇ ਨਾ ਮਿਲੇ
ਅੱਸੀਂ ਆਕੇ ਆਬਾਦ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋ ਗੲੈ

ਗੈਰਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਪਾ ਆਪ ਪ੍ਰਦੇਸੀਂ ਜਾ ਬੈਠੇ
ਤੇਰੇ ਪਿਛੋਂ ਸੱਜਨਾਂ ਕਿਨੇ ਕੈਹਿਰ ਹੋ ਗੲੈ

ਜਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਕ ਪੱਲ ਵੀ ਸੀ ਔਖਾ
ਨਿਕੀ ਜਿਨੀ ਭੁਲ ਤੇ ਕਿਨੇ ਵੈਰ ਹੋ ਗੲੈ

ਦਿਲ ਹੀ ਤਾਂ ਸੀ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਗਿਆ
ਸਾਰੇ ਨਿਜ਼ਾਰੇ ਸੁਹਾਓਂਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਹੋ ਗੲੈ

ਲਗਾਏ ਜ਼ਖਮ ਤੇਰੇ ਬੜੇ ਸਾਂਭ ਸਾਂਭ ਰੱਖੇ
ਇਹੋ ਜ਼ਖਮ "ਥਿੰਦ"ਲੈਈ ਹੀ ਖੈਰ ਹੋ ਗੲੈ
                        ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                  (ਸਿਡਨਿ)