ਗਜ਼ਲ

ਯੇਹ ਕਿਆ ਜਲਾ, ਜੋ ਇਤਨਾਂ ਧੂਆਂ ਸਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਕੋਈ ਦਿਲ ਹੀ ਹੋਗਾ ਜਿਸ ਕਾ ਯੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਕਿਓਂ ਕੈਸੇ ਆਤਾ ਹੈ ਆਦਮੀ,ਇਸ ਜਹਾਂ ਫਾਨੀ ਮੇ਼
ਬਾਤ ਇਤਨੀ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਬਸ ਏਕ ਹਾਦਸਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਜੋ ਕਭੀ ਮਿਲਤਾ ਥਾ,ਹਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਗਲਗੀਰ ਹੋ ਕਰ
ਵੋਹ ਗੈਰ ਸੇ ਭੀ ਬੜ ਕਰ,ਆਜ ਨਾਸ਼ਿਨਾਸਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਮਿਹਰਬਾਨੋ਼ ਨੇ ਕੀ ਹਮ ਪਰ,ਐਸੀ ਐਸੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀਆਂ
ਖੁਦਾ ਭੀ ਦੇਖ ਕਰ ਯਿਹ,ਆਜ ਬਦਹਵਾਸਾ ਹੋ ਗਿਆਂ

ਉਨ ਕੀ ਬੇਰੁਖੀ ਪਰ ਹਮ,ਯਕੀਂ ਕਰੇ਼ ਤੋ ਕਰ਼ੇ਼ ਕੈਸੇ
ਸੁਣਾ ਤੋ ਥਾ ਉਸੇ, ਚਾਹਿਨੇ ਵਾਲਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਹੋ ਗਿਆਂ

ਬਹੁਤ ਹੂਈਏ ਗੁਨਾਂਹਿ ਹੀ ਗੁਨਾਂਹਿ,ਤੁਮ ਬਸ ਛੋੜ ਦੋ
"ਥਿੰਦ"ਅਭ ਤੋ ਦੇਖ ਲੋ,ਕਿ ਖਤਮ ਫਾਸਲਾ ਹੋ ਗਿਆਂ

ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
(ਸਿਡਨੀ)

                       ਗਜ਼ਲ

ਘਰ ਮੇਂ ਭੀ ਸੋਚ ਕਰ ਬੋਲੋ,ਦੀਵਾਰੋਂ ਕੇ ਭੀ ਕਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ    
ਭੋਲੀ ਭਾ਼ਲੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੇ, ਅਕਸਰ ਛੁਪੇ ਸ਼ੈਤਾਂਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

ਤਮਾਸ਼ਾ ਨਾ ਬਣਾੲਿਆ ਕਰੋ ਕਭੀ,ਕਿਸੀ ਕੀ ਮਜਬੂਰੀ ਕਾ
ਮਜ਼ਲੂਮੋਂ ਕੀ ਆਂਹੋਂ ਕੇ ਪੀਛੇ, ਛੁਪੇ ਹਜ਼ਾਰੋ ਤੂਫਾਂਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

ਕਬ ਤਕ ਚਲੋਗੇ ਐਸੇ ਹੀ,ਤੁਮ ਗੈਰ ਕੇ ਕੰਧੋਂ ਪਕੜ ਕਰ 
ਅਪਣੇ ਦਮ ਪਰ ਚਲਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੇ ਪਾਸਬਾਂ ਭਗਵਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

ਝੁਕ ਜਾਣਾਂ ਵਕਤ ਕੇ ਅਾਗੇ, ਬਹੁਤ ਬੜੀ ਬਾਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਨਾ ਝੁਕਣੇ ਸੇ ਜੋ ਟੂਟ ਜਾਂਏਂ, ਵੋਹ ਕਿਤਨੇ ਨਾਦਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂਂ

ਹਵਾਓਂ ਕੇ ਅਗੇ ਕਭੀ ਕੋਈ, ਚਰਾਗ਼ ਠਹਿਰ ਨਹੀ ਸਕਤਾ
ੳੁਨਕੋ ਕਿਆਂ ਹੈ ਡਰ, ਜਿਨਕੇ ਪੁਖ਼ਤਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

"ਥਿੰਦ" ਮੁਠੀ ਮੇਂ ਤੁਮ ਅਪਣੀ, ਸੂਰਜ ਕੋ ਅਭੀ ਬਂਦ ਕਰ ਲੇ
ਗਿਆ ਵਕਤ ਨਹੀ ਆਤਾ,ਇੰਸਾਨ ਫਿਰ ਪਸ਼ੇਮਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ

                          ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ : ਥਿੰਦ"
                                               (ਸਿਡਨੀ) 

ਚੀਸ ਕਲੇਜੇ (ਚੋਕਾ)

ਚੀਸ ਕਲੇਜੇ (ਚੋਕਾ)

ਇੱਕ ਸੋਚ ਸੀ 

ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕਹਿ ਗਈ 

ਮੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ

ਪਿੱਛੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ

ਸੁੱਕਾ ਹੈ ਰੁੱਖ 

ਮਾਰੂਥਲ 'ਨ੍ਹੇਰੀਆਂ 

ਹੁਣ ਤਾਂ ਜਾਨ 

ਲੱਬਾਂ 'ਤੇ ਬਹਿ ਗਈ 

ਦੁੱਖ ਦਰਦ 

ਵੰਡਾਓਣ ਵਾਲਿਆ
ਓਏ ਕਿੱਥੇ ਤੂੰ 

ਇੱਕ ਚੀਸ ਕਲੇਜੇ
ਹਾਂ, ਰਹਿ ਗਈ 

ਵੇਖ ਆਸਾਂ ਦੀ ਲਾਟ
 ਓ 'ਦਿਲਜਲੀ' 

ਗਮ ਖਾਰ ਬਣ ਕੇ
ਧੁਰ ਅੰਦਰ
ਕਿਤੇ ਜੋ ਲਹਿ ਗਈ
ਆਪਣੀ ਅੱਗ 

ਹੁਣ ਆਪ ਸੇਕ ਤੂੰ 

ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ 

ਭਾਵੇਂ ਭੁੱਬਲ ਬਾਕੀ 

ਦੱਬੀ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ। 

ਇੰ :ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ'
(ਸਿਡਨੀ)

                    ਗਜ਼ਲ
ਮੈ ਖੁਸ਼ ਹੂਂ ਮੁਝੇ ਅਪਣੀ ਹੀ ਦੁਣੀਆਂ ਮੇਂ ਰਹਿਣੇ ਦੋ
ਆਜ਼ਾਦ ਹੂਂ ਖੁਲ ਕਰ ਦਿਲ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹਿਣੇ ਦੋ

ਕਿਓਂ  ਦੇਂਦੇ ਹੋ ਲਾਰੇ, ਅਣਦੇਖੇ  ਬੈਹਿਸ਼ਤਾਂ ਦੇ
ਦੇਵਤੇ ਬਨਣਾ ਕੀ ਬਸ ਇੰਸਾਨ ਹੀ ਰਹਿਣੇ ਦੋ

ਸਚ ਦਾ ਹੀ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣਾ, ਮਾਨਾ ਕਿ ਔਖਾ ਹੈ
ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਪੀਣ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਸਹਿਣੇ ਦੋ

ਕਦੋਂ ਤਕ ਰਖੋਗੇ ਦਰਦਾਂ, ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਪਰੋ ਕੇ
ਥੋਹਿੜਾ ਥੋਹਿੜਾ ਕਰ ਕੇ, ਕਦੀ ਤਾਂ ਬਹਿਨੇ ਦੋ

'ਥਿੰਦ' ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਡਰਦਾ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਤੋਂ
ਨਾ ਖਾਹਿ ਮਖਾਹਿ, ਨਿਰਦਈ ਪੁਣੇ ਦੇ ਤਾਹਿਨੇ ਦੋ

                       ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ " ਥਿੰਦ"
                                                (ਸਿਡਨੀ)

ਮਾਂ ਓੁਹ, ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ ਮਾਂ
ਅਜ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਸਾਰਾ ਜਹਾਂ
ਤੂੰ ਨੇ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ
"ਮਾਂ"ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਜਬਾਂ ਤੇ ਆਇਆ
                       ਪਿਆਰੀ ਮਾਂ
                       ਅਜ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਹਾਂ
ਮਾਂ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋੲੀ
ਮਮਤਾ ਦੀ ਸਿਰਮੋਹੀ
ਵਾਰ ਵਾਰ  ਏ ਵਾਰੀ ਜਾਂਦੀ
ਤਪਦੇ ਹਿਰਦੇ ਠਾਰੀ ਜਾਂਦੀ
                       ਐਸੀ ਠੰਡੀ ਛਾਂ
                       ਅਜ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਹਾਂ
ਪ੍ਦੇਸ਼ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਸ਼
ਇਹ ਸੁਖਾਂ ਮੰਗੇ ਹਮੇਸ਼
ਨਿਤ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰਦੀ
ਸਾਡੇ ਨਿਕੇ ਦੁਖੋਂ ਡਰਦੀ
                       ਬੇ-ਗਰਜ਼ੀ ਦਾ ਸੋਮਾਂ
                       ਅਜ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਹਾਂ
ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਏ ਮਾਂ
ਇਕੋ ਹੁੰਦੀ ਮਾਂ
ਕੰਡਾ ਝੁਬੇ,ਮੂਹੋ਼ ਨਿਕਲੇ ਮਾਂ
ਹੈ ਮਾਂ,ਹਾਏ ਮਾਂ ਮਰਗਏ ਮਾਂ
                     ਤੂੰ ਵੀ ਤੜਫੇ਼ਂ ਮਾਂ
                    ਅਜ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਹਾਂ

ਮਾਂ ਓੁਹ, ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ ਮਾਂ
ਅਜ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਸਾਰਾ ਜਹਾਂ

     ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                          (ਸਿਡਨੀ)

  

   ਯਾਦ--ਜੰਨਮ ਦਿਨ ਤੇ( ਖੁਲੀ੍ ਕਵਿਤਾ )

ਅਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇਰਾ ਆਂੳੁਣਾ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਉਠਾਉਣਾ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆਂ
ਨਿਕੇ ਨਿੇਕੇ ਹਥਾਂ ਨੂੰ ਚੁਮਨਾਂ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆਂ
ਡਿਗ ਡਿਗ ਕੇ ਫਿਰ ਉਠਨਾ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਭਜ ਭਜ ਆ ਗਲ ਲਗਨਾ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਪੜ੍ਨਾ ਲਿਖਣਾ ਜਵਾਨ ਹੋਣਾ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਮੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਉਚਾ ਲੰਘ ਜਾਣਾਂ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਫਿਰ ਪਰਦੇਸ ਤੁਰ ਜਾਣਾਂ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਘਰ ਬਨਾਣਾ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਚਾਈਂ ਚਾਂਈਂ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਆਉਨਾਂ
ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ
ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਤੁਰ ਜਾਣਾਂ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ
ਦੁਖ ਅਵਲੜਾ ਲਾਉਨਾਂ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ
ਅਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੀ ਸੀ ਤੂੰ ਅੲਿਆ
ਇਸ ਦਿਨ ਹਰ ਸਾਲ ਰਿਵਾਇਆ
    ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ " ਥਿੰਦ"
                  (ਸਿਡਨੀ)

ਚੋਕਾ
"ਅੰਨ-ਹੰਡਾਈ ਜਿਂਦ"

ਜਾਣ ਲਗਿਆਂ

ਉਸ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ

ਮੁੜਾਂਗਾ ਛੇਤੀ    

ਚੂੜੇ ਵਾਲੀ ਉਡੀਕੇ

ਬੂਹੇ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ 

ਪਰ ੳੁਹ ਅਲੋਪ

ਥੌਹ ਨਾ ਪਤਾ

ਗਿਆ ਸੀ ਨਜ਼ਾਇਜ 

ਮੁ੍ੜ ਨਾ ਹੋਵੇ

ਕਰੇ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਿੰਗਾਰ 

ਮਾਹੀ ਬਾਹਰ

ਪੱਤਝੜ-  ਬਹਾਰਾਂ

ਐਵੇਂ ਲੰਘੀਆਂ 

ਬੁੱਲੀੰ ਜੰਮੀ ਸਿੱਕਰੀ 

ਬਾਹਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ 

ਰਹੀ ਨਾ ਮੁਟਿਆਰ 

ਕਹਿਰ ਕਮਾ

ਮੁੜਿਆ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ 

ਪੈਸੇ ਲੈ ਕਮਾ 

ਜੋਬਨ ਲਿਆ ਗਵਾ 

ਦੱਸ ਕੀ ਏ ਖੱਟਿਆ। 

  

ਇਂਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"

                  (ਸਿਡਨੀ)