ਅਥਾਹਿ

    (1)
ਅਜੀਬ ਖੇਲ
ਕਰਤੇ ਦਾ ਕੌਤਕ
ਬੰਦਾ ਕਿਥੋਂ ਆਉਂਦਾ
ਕੱਟਕੇ ਪੈਂਢਾ
ਕਿਥੇ ਅਲੋਪ ਹੋਵੇ
ਗੁ੍ੱਥੀ ਕੌਣ  *ਬਲੋਵੇ 

     (2)
ਗਾਥਾ ਨੇ ਕਈ
ਪ੍ਰਮਾਨ ਨਹੀ ਕੇਈ
ਪਰ ਮੰਨਦੇ ਸਾਰੇ
ਡਰਾਵੇ ਦੇਂਦੇ
ਜਾਂ ਸੁਰਗਾਂ ਦੇ ਡ੍ਰਾਮੇ
ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ

   (3)
ਤਾਰੇ ਲਿਤਾੜੇ
ਸਮੁੰਦਰ ਘੰਘਾਲੇ
ਧਰਤੀ *ਮਾਰੇ ਫਾਲੇ
ਨਵੀਆਂ ਖੋਜਾਂ
ਮੌਤੋ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਿਥੇ
ਕਈਆਂ ਮਾਰੇ ਮੱਥੇ

    ਇੰਜ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਥਿੰਦ
               ( ਸਿਡਨੀ )
                                       * ਬਲੋਵੇ =ਸੁਲਝਾਵੇ,   *ਮਾਰੇ ਫਾਲੇ = ਡ੍ਰਿਲਿੰਗ ਕੀਤੀ

ਪੰਜਾਬੀ ਗਜ਼ਲ

ਹੱਥ 'ਚ ਕਾਨੀ,ਦਿਮਾਗ ਏ ਖਾਲੀ,ਇਹ ਕੀ ਹੋਈ ਜਾਂਦਾ
ਮੁਕੀ ਸੱਤਆ,ਗ਼ਲ੍ਹਾ ਏ ਸੁਕਿਆ,ਤਨ ਮਨ ਸੋਈ ਜਾਂਦਾ

ਵਿਚ ਦੁਰਾਹੇ ਖਿਲੋ,ਮੂੰਹ 'ਚ ਉੰਗਲਾਂ ਪਾ,ਹੱਕਾ ਬ੍ੱਕਾ ਹੋ
ਵੇਖ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ,ਵਾਲ ਅੱਪਣੇ ਹੀ ਖੋਹੀ ਜਾਂਦਾ

ਧੱਕੇ,ਵੱਟੇ ਮਾਰਨ, ਕਪੜੇ ਪਾੜਣ,ਫੁਟਪਾਠ ਤੇ ਹੀ ਬੈਠਾ
ਅੱਪਣੇ ਉਚੇ ਘਰ ਵਲ ਵੇਖ ਵੇਖ ਉਚੀ ਉਚੀ ਰੋਈ ਜਾਂਦਾ

ਢੋਈ ਨਾ ਦੇਵੇ ਕੋਈ,ਇਹ ਨਿਮਾਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲੱਗੇ ਔਖੀ
'ਥਿੰਦ' ਬਿਨ ਭਾਗਾਂ ਜੀਣਾ ਵੀ ਕਿਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਈ ਜਾਂਦਾ

                       ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ
                                                (ਸਿਡਨੀ)


 

ਗਜ਼ਲ

ਕੀ ਦਸੀਏ ਕਦੋਂ , ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ
ਯਾਦ ਕਰ ਕਰ ਹੀ,ਸਾਹਿ ਭਰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਅੈਵੇਂ ਕਿਓਂ ਦੇਈਏ, ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਸੀਬਾਂ ਨੂੰ
ਨਸੀਬ ਆਪ ਹੀ, ਅਪਣੇ ਘੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਕੋਈ ਬਣਿਆ ਕਬਾਬ, ਸੀਖਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ
ਬੇ ਦਰਦ ਹਥਾਂ 'ਚ ਅੈਵੇਂ ਸੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਆ ਨਾ ਜਾਏ ਸਿਰ ਤੇ,ਅਲਜ਼ਾਮਾਂ ਦਾ ਝੱਖੜ
ਝੱਟ ਉਠ ਦਰ ਘਰ ਦੇ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਕਿਨੇ ਕੁ ਬਖਸ਼ੇ ਗਾ, ਕੋਈ ਗੁਨਾਂਹਿ ਆਖਰ
ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾ ਤੇਰੇ, ਹੀ ਦਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ 

ਸੱਚ ਤੇ ਰਬ ਵਿਚ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਰੱਖਿਆ 
ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ, ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਫਿਰ,ਮੁੜਕੇ ਨਹੀ ਆਓਣਾ
ਸਿਖਰੇ ਉਲਫਤ ਕਿ ਦੁਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

'ਥਿੰਦ'ਤੇਰਾ ਵਜੂਦ, ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਹੈ ਕਾਇਮ
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਤਕ, ਹੀ ਜਲਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ

     ਇੰਜ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ  ਥਿੰਦ
          (ਅੰਮ੍ਰਿਸਰ----ਸਿਡਨੀ )

(ਅਪਣੇ ਬੇਟੇ ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦੋ ਸਾਲਾ ਬਰਸੀ ਤੇ)

ਯਾਦ ( ਸੇਦੋਕਾ)
     (1)
ਕਹਿੰਦਾ ਦਿਲ
ਬੇਵੱਸ ਤੁਸੀ ਸਾਰੇ
ਗਐ ਨਹੀ ਮੁੜਦੇ।

ਨਹੀ ਟੁੱਟਦੇ
ਆਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ
ਪੈਣ ਭੁਲੇਖੇ ਨਿਤ ।

     (2)
 ਹੌਸਲੇ ਦੇ ਦੇ
ਸੁਕੇ ਅਥਰੂ ਪੂੰਜਾਂ
ਮਾਸੂਮਾਂ ਦੇ ਮੂਹਾਂ ਤੋਂ

ਭਾਰੀ ਏ ਗੰਢ
ਚਲਦੇ ਤਾਂ ਰਹਿਨਾ
ਇਹੋ ਹੈ ਦਸਤੂਰ ।

   ਇੰਜ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਥਿੰਦ
       (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ---ਸ਼ਿਡਨੀ)

ਪੰਜਾਬੀ ਗਜ਼ਲ
 ਲੱਖ ਯਤਨ ਕਰ ਲਓ,ਸਚਾਈ ਛਪਾਈ ਨਹੀ ਜਾਂਦੀਂ
 ਧੂਆਂ ਨਿਕਲ ਹੀ ਜਾਦਾਂ,ਅੱਗ ਦਬਾਈ ਨਹੀ ਜਾਂਦੀ

 ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਪਅੈ ਛਾਲੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਭਰੀਆ ਨਾਲ ਰੇਤੇ
ਪੀਆ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਿਖੀ,ਤਾਂਘ ਮਿਟਾਈ  ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ

ਰਾਜ਼ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਵੋਖੇ, ਦਿਲਾਂ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ
ਗਲ ਜਾਪੇ ਸੌਖੀ ਪਰ,ਬੁਲਾਂ ਤੇ ਲਿਆਈ ਨਹੀ ਜਾਂਦੀ

ਕੱਲਬੂਤ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਹੀ, ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ, ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਦੇ
ਪਲ ਪਲ ਗਏ ਦਿਨਾਂ ਦੀ, ਧੂੜ ਹਟਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ

'ਥਿੰਦ'ਭੁਲੀਆਂ ਵਿਸਰੀਆਂ, ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਲਾ ਕਲੇਜੇ
ਇਹ ਹੀ ਤਾਂ ਇਕ ਪੂਂਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੁਟਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ।

                           ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                              ( ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ---ਸਿਡਨੀ )

ਡਰਾਮਾ (ਹਾਇਬਨ)

Jun 16, 2014

ਡਰਾਮਾ (ਹਾਇਬਨ)

ਹੁਣ ਚਾਹੇ ਕਿਹਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਉਮਰ ਢੱਲਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਿਹਤ ਪੱਖੋਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਥਕਾਵਟ ਉਹਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਫਟਕਦੀ। .......ਪਰ ਜਦੋਂ ਦੀ ਉਹਨੂੰ ਇਹ ਅਣਹੋਣੀ ਸੱਟ ਵੱਜੀ .....ਉਹ ਤਾਂ ਮੂਲੋਂ ਹੀ ਸੂਤਿਆ ਗਿਆ।  ਜੁਆਨ ਪੁੱਤ ਦਾ ਜਨਾਜ਼ਾ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਿਓ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਚੁੱਕਣਾ ਪਵੇ ਉਹ ਤਾਂ ਲਤਾੜਿਆ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਨਾ। ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲ - ਪਰਿਆ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਬਣੇ ਬੱਸ ਸਟਾਪ ਦੇ ਬੈਂਚ 'ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਾ। ਬੈਠੇ-ਬੈਠੇ ਉਹਦੀ ਅੱਖ ਲੱਗ ਗਈ.....ਨੀਂਦ 'ਚ ਉਹਨੂੰ ਲੱਗਾ ......ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਹਦੇ ਕੋਲ਼ ਆ ਬੈਠਾ ਹੈ........ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਾਲ਼ ਲਾ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ.......ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ-ਲੱਭਦੇ ਕਮਲ਼ੇ ਹੋਏ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ ਭਲਾ ਕੋਈ ਜਾਂਦਾ ਏ ? ਘੁੱਟ ਕੇ ਜਫੀ਼ ਪਾ ਪੁੱਤ ਕਹਿੰਦਾ ....ਡੈਡੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਡਰਾਮਾ ਕੀਤਾ ਸੀ......ਝੱਟ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣ 'ਤੇ ਕਿਹਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਭੁੱਬਾਂ ਨਿਕਲ ਗਈਆਂ। 

ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ
ਪਾਵੇ ਬੂਹੇ 'ਤੇ ਝੌਲਾ
ਨੌਸਰਬਾਜ਼ । 

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ'
(ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ-ਸਿਡਨੀ)

ਲੋਕ-ਤੰਤਰ

     (1)
ਚੋਣਾਂ ਆਈਆਂ
ਲੀਡਰ ਹੋਏ ਝੱਲੇ
ਹੱਥ ਜੋੜਦੇ।

  (2)
ਕਿਨੂੰ ਪਾਹੀਏ
ਤੁਸੀਂ ਜਿਨੂੰ ਮਰਜ਼ੀ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਨੂੰ

   (3)
ਕੋਈ ਨਾਂ ਲੱਭੇ
ਜਿੱਤ, ਬੈਠੇ  ਬੰਗਲੇ
ਜੰਤਾ ਤੜਪੇ

  (4)
ਨੱਸ਼ੇ ਹੀ ਨੱਸ਼ੇ
ਨਾਂ ਬਿਜਲੀ ਨਾਂ ਪਾਣੀ
ਜੰਤਾ ਕੱਲਪੇ।

       ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
             ( ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ--ਸਿਡਨੀ )