ਗਜ਼ਲ                                        (9)
ਗੈਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਅਪਣੇ ਦਿਤੇ ਕਿਓਂ ਤੂੰ ਵਿਸਾਰ
ਅਪਣੇ ਹੀ ਆਖਰ ਕੰਮ ਆਂਵਦੇ ਫਿਰ ਪੱਛਤਾਓਗੇ ਬਾਰ ਬਾਰ

ਮਾਰੂਥੱਲ ਜੱਦ ਲਿਸ਼ਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਪਾਣੀ ਸੱਮਝ ਦੌੜੇਂ ਉਸ ਵੱਲ
ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ ਹੀ ਫਿਰ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ ਜੱਦ ਗੈਰਾਂ ਦਿਤਾ ਲਿਤਾੜ

ਦੱਸ ਤੂੰ ਕੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੰਡਣਾ ਲੈ ਦੇਕੇ ਮੁਕਾਈਏ ਸਾਰੀ ਗੱਲ
ਗੱਗਨ ਲੈ ਕੇ ਸਤਾਰੇ ਸਾਰੇ ਦੇਕੇ ਕਰ ਲੈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਰਾਰ

ਸੂਰੱਜ ਲੈਕੇ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਦੇ ਧਰਤੀ ਚੰਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤੂੰਓਂ ਲੈ ਲਾ
ਠੰਡੱਕ ਚੰਨ ਦੀ ਮੈਂਨੂੰ ਦੇਦੇ ਲੈਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਨਗਿਣਤ ਪਹਾੜ

ਸਾਰੇ ਸਾਗਰ ਤੂੰਹਿਓਂ ਸਾਂਭ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇਦੇ
ਛੱਡ ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਉਹਨਾਂ ਹੈ ਆਖਰ ਦੇਣਾ ਤੇਨੂੰ ਮਿਤਾੜ

"ਥਿੰਦ"ਸਵੇਰ ਦਾ ਭੁਲਾ ਜੇ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇ ਸ਼ਾਮੀਂ ਘਰ ਦੇ ਵੱਲ
ਉਹਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੱਮਖਾਰ

                                    ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                        (ਸਿਡਨੀ)

                               ਕੁਝ ਸ਼ੇਅਰ
ਦਿਲ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰੌਂ ਡੂੰਗੇ ਵਿਰਲੇ ਕਿਸੇ ਕੱਲਬੂਤ ਸਜਾਏ
ਨਾ ਇਹ ਖਹਿੰਦੇ ਨਾ ਢਹਿੰਦੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਰੱਬ ਰਜਾਏ
                          _______________
ਰੁਸਾ ਰੱਬ ਮਨਾ ਲੈੰਦੇ ਪਰ ਯਾਰ ਮਨਾਓਨਾ ਔਖਾਂਏ
ਕੁਝ ਦਿਨ ਤਾਂ ਜਰ ਲੈਂਦੇ ਓਮਰਾਂ ਦਾ ਰੋਗ ਲਗਾਓਨਾ ਔਖਾਏ
                         _______________
ਜੋ ਉਸ ਕੋ ਭੀ ਦੇ ਏਕ ਜੁੰਬੱਸ਼
 ਐਸਾ ਕੋਈ ਦਰਦ ਪਾਲਾ ਜਾਏ
"ਥਿੰਦ"ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਸੇ ਉਠੀ ਹੈ ਗਰ ਜਵਾਲਾ
ਇਸ ਮੇਂ ਵੱਤਨ ਪਰੱਸਤੀ ਕੋ ਭੀ ਡਾਲਾ ਜਾਏ।
                    ________
ਮੈਂ ਸੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਬੋਲਿਆ
ਲੋਕਾਂ ਸੂਲੀ ਦਿਤਾ ਟੰਗ
ਹੁਣ ਸੱਚ ਨਾ ਕਦੀ ਬੋਲਦਾ
ਸਾਰੀ ਦੁਣੀਆਂ ਮੇਰੇ ਸੰਗ
ਸਾਰੇ ਚੰਗਾ ਚੰਗਾ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ
ਤੇ ਸੱਭੇ ਕਰਣ ਪਸੰਦ ।
       _________
ਜਾਂ ਰੱਬ ਆਖੇ ਜਾਂ ਯਾਰ ਆਖ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਦੇਹੀਏ
ਦਿਲ ਦਰਆ ਵੀ ਤੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਹੈ ਮੇਰਾ
ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿਹੀਏ
"ਥਿੰਦ" ਅਪਣੇ ਯਾਰ ਦੀ ਇਕ ਮੁਸਕਾਣ ਖਾਤਰ
ਕਮਾਈ ਦੋ ਜਹਾਂਨ ਦੀ ਅਸੀਂ ਲੁਟਾ ਦੇਹੀਏ ।

                ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                      (ਸਿਡਨੀ)

                               ਗਜ਼ਲ
ਘਬਰਾ ਕਰ ਅੱਕਸਰ ਹੀ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ ਹੱਮ ਕਿਆ ਕਰੇਂ
ਜੱਭ ਕੁਛ ਨਾ ਬਣ ਪੜੇ ਤੋ ਬੱਸ ਏਕ ਹੱਮ ਦੁਆ ਕਰੇਂ

ਹੋਤਾ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੈ ਉਨ ਪਰ ਕੋਈ ਭੀ ਅੱਸਰ ਮੱਗਰ
ਮੁਮਕਨ ਭੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੁਛ ਭੀ ਨਾ ਹੱਮ ਕਹਾ ਕਰੇਂ

ਜੱਭ ਦਿਲ ਕੀ ਬਾਤ ਭੀ ਤੋ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸੱਕਤੇ ਉਨਸੇ
ਅੱਛਾ ਹੀ ਤੋ ਹੈ ਕਿ ਐਸੇ ਮੇਂ ਚੁਪ ਹੀ ਹੱਮ ਰਹਾ ਕਰੇਂ

ਏਕ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਜੱਭ ਸੋਚੇਂਗੇ ਉਨ ਕੋ ਹੋਸ਼ ਆਏਗੀ
ਔਰ ਕਹੇਂਗੇ ਕਿਓਂ ਦਿਲ ਕੋ ਦਿਲ ਸੇ ਹੱਮ ਜੁਦਾ ਕਰੇਂ

"ਥਿੰਦ"ਐਸੇ ਮੇਂ ਕੋਈ ਕੈਸੇ ਰਹਿ ਸੱਕਤਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜਕੇ
ਅਪਣੇ ਆਪ ਕੋ ਕਿਓਂ ਨਾ ਉਨ ਪਰ ਹੱਮ ਫਿਦਾ ਕਰੇਂ

                          ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                  (ਸਿਡਨੀ)
 
                          

                                 

                       ਕੁਝ ਸ਼ੇਅਰ

                                   (1)

ਸਹਿਕ ਦੇ ਸਹਿਕ ਦੇ ਅਸੀਂ ਸਜਨਾਂ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ

ਨਿਕਲ ਘਰ ਚੌਂ ਵੇਖ ਸਾਨੂੰ ਕਿਨੇ ਜ਼ਖਮ ਅਸੀਂ ਖਾ ਪਹੁੰਚੇ।

                                 (2)

ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਨੇ ਮਜਾਜ਼ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ

ਬੱਚ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਓ ਕਿਤੇ ਅੱਖ ਹੀ ਨਾ ਮਾਰਦੇ

                               (3)

ਮਨਿਆਂ ਬੁਜ਼ਦਿਲ ਹਾਂ ਮੈਂ ਪਰ ਲਾਇਲਟੀ ਭੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ

ਗਡੋ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਜਾਂ ਪੁਠੀ ਖੱਲ ਉਤਾਰ ਦੇਵੋ

                               (4)

ਯਾ ਖੁਦਾ ਜੱਭ ਭੀ ਤੂੰ ਮਹੱਬਤ ਬਣਾਈ ਹੋਗੀ

ਅੱਪਣੇ ਆਪ ਕੋ ਭੀ ਯੇ ਆਗ ਲੱਗਾਈ ਹੋਗੀ

ਟੱਟੋਲ ਲੀਆ ਹੱਮ ਨੇ ਸਾਰਾ ਨੀਦ ਮੈਂ ਉਨਕੋ

ਯੇ ਆਗ ਉਸ ਨੇ ਤੋ ਪਲਕੋੰ ਮੇਂ ਛੁਪਾਈ ਹੋਗੀ

                             (5)

ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਨਸੀਹੱਤ ਨਾ ਕਰ ਖੁਦਾ ਕੇ ਲੀਏ

ਮੇਰਾ ਜ਼ਮੀਰ ਕਾਫੀ ਹੈ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹਿ ਕੇ ਲੀਏ

                            (6)

ਏਕ ਬਾਤ ਹੈ ਜੋ ਕਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ

ਦਿਲ ਮੇਂ ਭੀ ਵੋਹ ਰੱਖੀ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ

                            (7)

ਹਰ ਬਾਤ ਪਰ ਵੁਹ ਹੰਸ ਦੀਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਅੰਦਾਜ਼ ਨੈਆ ਹੈ ਮੱਗਰ ਕੱਤਲ ਕੀਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਮ ਬੱਚ ਗਏ ਬਾਲ ਬਾਲ

ਚਿਹਰੇ ਸੇ ਦਿਲ ਕੀ ਬਾਤ ਜਾਣ ਲੀਆ ਕਰਤੇ ਹੈਂ 

                     ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"

                                         (ਸਿਡਨੀ)          

                      ਗੀਤ
  ਆ ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਏ
ਤੇੈਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਖਾਵਾਂ
ਉਕਾ ਨਾਂ ਉਹ ਥੱਕਦੀ
ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਨਾਲ ਭਰਾਵਾਂ ਸਾਂਵਾਂ

ਦੋ ਕੁ ਕਤਾਬਾਂ ਚੁਕ ਕੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਬਾਹਾਂ
                            ਆ ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਏ
                           ਤੈਨੂੰ ਪਿਂਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਖਾਵਾਂ 
ਗਨੇ ਚੂਪੇ ਰੋਜ਼ ਹੀ ਉਹ 
ਰੱਜ ਰੱਜ ਬੜੇ ਸਵਾਦਾਂ ਨਾਲ
ਮੱਖਣ ਪੇੜੇ ਖਾ ਖਾ ਰੰਗ ਕੀਤਾ ਏ ਲਾਲ਼
ਦੰਦ ਤੇਰੇ ਮਲੈਮ ਜਹੇ ਬੁਰਾ ਹੋ ਜੂ ਹਾਲ
ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਕੁੜੀ ਮਲੈਮ ਜਹੀ
ਬਿਟ ਬਿਟ ਤੱਕਣ ਮੱਝਾਂ ਗਾਵਾਂ
                       ਆ ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਏ
                       ਤੈਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਖਾਵਾਂ ।

ਪਹਿਲਾਂ ਗੇੜੇ ਵੇਲਨਾਂ
ਕੱਢੇ ਚਿਟਾ ਚਿਟਾ ਰੂੰ
ਵੱਟ ਪੂਨੀਆਂ ਸੂਤਰ ਕੱਤਦੀ
ਚਰਖਾ ਏ ਕਰਦਾ ਘੂੰ ਘੂੰ
ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਵਾਜਾਂ ਮਾਰਦੀ ਭੈਣ ਭਰਾਵਾਂ
                      ਆ ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਏ
                     ਤੈਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਖਾਵਾਂ

ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ
ਲੈ ਕਤਾਬਾਂ ਜਾਂਦੀ ਪਈ ਸਕੂਲ
ਅੱਵਲ ਆਵੇ ਜਮਾਤ ਚੋਂ
ਸਮਾਂ ਗਵਾਓਂਦੀ ਨਹੀ ਫਜ਼ੂਲ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਪਿਓ ਆਖਦਾ
ਧੀਏ ਆ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂ
                       ਆ ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਏ
                       ਤੈਂਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਖਾਵਾਂ
ਦੋ ਕੁ ਕਤਾਬਾਂ ਚੁਕ ਕੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਬਾਹਾਂ

   ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                       (ਸਿਡਨੀ)
 

                                  ਗਜ਼ਲ
ਇਕ ਦਰਦ ਡੁਲਿਆ ਮਿਲ ਪਿਆ ਝੱਟ ਝੋਲੀ ਲਿਆ ਬੰਨ
ਨਾਲ ਸ਼ੌਕ ਦੇ ਆਪ ਪਾਲਿਆ ਖਬਰ ਨਾ ਹੋਈ ਕਨੋ ਕਨ

ਉਸ ਕੰਢੇ ਲਾਗੇ ਸਾਗਰਾਂ ਜਾ ਕਣ ਕਣ ਲਿਆ ਹੁਣ ਛਾਣ
ਇਕ ਮੋਤੀ ਝੋਲੀ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ੍ ਹੋਇਆ ਏ ਧਂਨੋ ਧੰਨ

ਹਥੇਲੀ ਉਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮਾਂਜਿਆ ਫਿਰ ਕੀਤਾ ਸੂਰਜ ਵੱਲ
ਕਈ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਉਦੋਂ ਫੁਟੀਆਂ ਤੇ ਰੰਗ ਨਿਕਲੇ ਵੱਨ ਸੁਵੱਨ

ਦਰਵਾਜਾ ਖੁਲਾ ਸਵਰਗ ਦਾ ਓਥੇ ਬੈਠੇ ਕਈ ਦਰਵੇਸ਼
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਰਤੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਨ੍ਹ ਹੋਇਆ ਬੜਾ ਪਰਸੰਨ

"ਥਿੰਦ"ਇਕ ਦਰਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੰਨ ਕੇ ਕੀ ਕੁਛ ਲਿਆ ਪਾ
ਚਿਰਾਂ ਤੱਕ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ ਇਹਦਾ ਨਸ਼ਾ ਰਹੇਗਾ  ਹਰਦੱਮ

                               ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                   (ਸਿਡਨੀ)

                               ਗਜ਼ਲ
ਅਸਮਾਂਨੀ ਭਾਂਬੜ ਮੱਚ ਗਏ ਧਰਤੀ ਹੋਈ ਲਹੂ ਲੁਹਾਂਣ
ਹਰ ਥਾਂ ਵੇਖੋ ਅੱਗਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਅੱਜ ਦਿਨ ਨੇ ਜਮੀਂ ਸ਼ਾਮ

ਧੁਆਖੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਲੱਮੀਆਂ ਕਰ ਕਰ ਬਾਹਾਂ ਕੁਰਲਾਂਣ
ਹਿਜਰਾਂ ਭਿਨੀ ਤੇ ਬੋਲੀ ਰਾਤ ਸ਼ਾਮਾਂ ਲਾਈ ਮੇਰੇ ਨਾਮ

ਕੋਈ ਬਾਂਹ ਨਹੀ ਫੜਦਾ ਆ ਵੇਖੋ ਆਪੋ ਧਾਪੀ ਅੰਦਰ
ਵਾ ਵਿਰੋਲੇ ਘੇਰਿਆ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਪਛਾਣ

ਪਰਲੋ ਲੱਗੇ ਹੁਣ ਆ ਗਈ ਸਹਿਮੇ ਪਏ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ
ਤੜਪ ਤੜਪ ਡਿਗ ਰਹੇ ਕਈ ਘਰ ਬੁਡੇ ਅਤੇ ਜੁਵਾਂਣ

 ਦੀਨ ਦੁਣੀਆਂ ਦਿਆ ਮਾਲਕਾ ਬਾਂਹ ਫੱੜ ਲੈ ਆ ਕੇ ਤੂੰ
ਸੱਭੇ ਲੱਭਣ ਆਸਰੇ ਤੇ ਘਰ ਬੈਠੈ ਅਪਣਾਂ ਰੱਬ ਧਿਆਣ

"ਥਿੰਦ"ਗੱਲੀਆਂ ਹੋਇਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਅੰਦਰ ਡੱਕੇ ਨੇ ਲੋਕ
ਕੋਈ ਵਾਤ ਨਾਂ ਪੁਛਦਾ ਆ ਲੀਡਰ ਸੁਤੇ ਲੱਮੀਆਂ ਤਾਂਣ

                              ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸੀੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                  (ਸਿਡਨੀ)