ਗ਼ਜ਼ਲ
ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਿਣਾਕੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ,  ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਇਆ ਜੀਣਾ
ਲੀਰੋ ਲੀਰ  ਦਿਲ ਹੋਇਆ , ਕੋਈ ਤਾਂ ਦਸੇ ਕਿਵੈ ਹੈ  ਸੀਣਾ

ਜਿਨੂੰ ਲਗਦਾ ਨਹੀ ਛਡਦਾ, ਘੁਣ ਵਾਂਗੂੰ ਏਹਿ ਹੈ  ਖਾ  ਜਾਂਦਾ
ਨਾਂ ਛਡ ਹੋਵੇ ਨਾਂ ਰਖ ਹੋਵੇ ,ਔਖਾ ਏ  ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਪੀਣਾ

ਆਪਣੇ ਬਲ੍ਹ ਬੋਤੇ ਹੀ ਸਜਣਾ , ਉਚੀ ਤੋਂ ਉਚੀ ਮਾਰ ਉਡਾਰੀ
ਫਿਰ  ਉਤਰ ਉਚੇ ਗਗਨਾ ਤੋਂ , ਆਕੇ ਚਲ ਤੂਁ ਤਾਣਕੇ ਸੀਨਾਂ

ਦਰਦਮੰਦਾਂ ਦਾ ਦਰਦੀ ਹੋਕੇ ,ਖ਼ਟ ਲਐ ਕੁਜ ਤਾਂ  ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ
ਪਿਛੋਂ ਸਾਰੇ ਕਹਿਣਗੇ ਤੇਨੂੰ , ਬੰਦਾ ਤਾਂ  ਹੈ ਸੀ ਬੜਾ ਨਗੀਨਾ

ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਨਾ ਜਾਣੇ ,ਆਪੋ ਧਾਪੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਅੰਦਰ
"ਥਿੰਦ "ਤੇਰੀ ਸੋਹਜੀ ਕਿਹਨੂੰ ,ਸਾਰੇ ਬੰਦੇ ਏਥੇ  ਬਣੇ ਮਸ਼ੀਨਾਂ 

              ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ :ਥਿੰਦ :
                           (ਸਿਡਨੀ )   




   

ਗਜ਼ਲ

ਪੁਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ, ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ
ਜ਼ਖਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾ ਲਿਆ

ਸੌਖਾ ਸੀ ਬੜਾ ਭਾਵੇ,ਅੱਖ਼ੋਂਂ ਪਰੋਖੇ ਹੋਣਾ
ਸੂਲੀ ਤੇ ਚੜਕੇ ਵੀ,ਇਸ਼ਕ ਨਿਭਾ ਲਿਆ

ਹਵਾ 'ਚ ਭਰੀ, ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਦਾਸਤਾਂ
ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆ,ਬੇੜਾ ਡੁਬਾ ਲਿਆ

ਪੁਟੇਗਾ ਕੋੲੀ ਆ,ਬੁਰਜਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ
ੳੇਠੇਗੀ ਦਾਸਤਾਂ,ਕੌਮ ਨੂੰ ਜਗਾ ਲਿਆ

"ਥਿੰਦ" ਕੀ ਲੈਣਾ, ਮਿਟੀ ਫਰੋਲ ਕੇ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ,ਕਿਸੇ ਕੀ ਪਾ ਲਿਆ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
( ਸਿਡਨੀ )

ਗਜ਼ਲ
ਹਰ ਇਕ ਬੰਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਏ,ਦੌਲਤ,ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਸ਼਼ੁਹਿਰਤ ਨੂੰ
ਅਨੰਖੀ ਤਾਂ ਮਰ ਮਿਟ ਜਾ਼ਂਦਾ,ਜੇ ਕੋਈ ਵੰਗਾਰੇ ਐਵੇਂ ਗੈਰੱਤ ਨੂੰ

ਰੰਗ ਲਹੂ ਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਭਾਵੇਂ,ਸੀਰਤ ਤਾਂ ਵੱਖਰੀ ਵੱਖਰੀ ਏ
ਕੋਈ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਭੱਜੇ,ਦੌੜਨ ਆਪੋ ਅਪਨੀ ਜਰੂੱਤ ਨੂੰ

ਢਾਂਚੇ ਉਤੇ ਝੜਾ ਕੇ ਚਮੜੀ,ਰਬ ਨੇ ਬੁਤ ਬਨਾਏ ਵਖਰੇ ਸਾਰੇ
ਸਾਫ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ,ਕੋਈ ਨਾ ਪੁਛਦਾ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ

ਸਾਰੀ ਊਮਰ ਪੜ੍ਹਾ ਲਿਖਾ ਕੇ,ਖੜਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ
ਆਖਰ ਕੰਦਾਂ ਉਤੇ ਲਟਕਾ ਦੇਂਦੇ ਨੇ,ਹਾਰ ਪਵਾ ਕੇ ਮੂਰਤ ਨੂੰ

ਗਰਜ਼ੀ ਬੰਦਾ ਵੇਖੋ ਖੂਹੇ ਜੁਤਾ,ਪੂਂਝ ਪਸੀਨਾਂ ਉਮਰ ਬਤਾਓਂਦਾ
ਤੇਰੇ ਪਿਛੋਂ ਝਟ ਹੀ ਵੇਖੀਂ ਥਿੰਦ,ਪੰਡਤਾਂ ਆਖਣ ਕਢਦੇ ਮੂਰਤ ਨੂੰ

ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
(ਸਿਡਨੀ)

ਗਜ਼ਲ

ਤੇਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮਿਟਾ ਕਰ ਭੀ ਭੁਲਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ
ਆਖਰ ਕਿਆ ਕਰੇਂ, ਦਿਲ ਕੋ,ਸਮਝਾਇਆ ਨਾਂ ਗਿਆ

ਗਲੀ ਛੋੜੀ ਸ਼ਹਿਰ ਛੋੜਾ,ਆਖ੍ਹਰ ਛੋੜ ਦੀਆ ਆਸ਼ੀਆਂ
ਦਰਦੇ ਦਿਲ ਇਤਨਾਂ ਬੜਾ ਕਿ ਦਬਾਇਆ ਨਾਂ ਗਿਆ

ਚਾਂਦ ਸਤਾਰੋਂ ਸੇ ਆਗੇ ਵੋ ਅਕਸਰ ਦੇਖਤੇ ਰਹਿਤੋ ਹੈਂ
ਕਹਾਂ ਬਣਾਏਂ ਬਸਤੀ ਯੇ ਇਰਾਦਾ ਬਣਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ

ਤੁਮ ਦੋਸਤ ਹੋ,ਕਰੀਬ ਹੋ,ਔਰ ਹਬੀਬ ਭੀ ਹੋ ਮੇਰੇ
ਮੇਰੀ ਆਸਤੀਂਨ ਮੇਂ ਛੁਪਾ ਹੈ ਜੋ,ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ

ੳਨ ਕੋ ਪਤਾ ਥਾ ਕਿ ਹਮ ਚਲੇ ਜਾਇੇਂਗੇ ਏਕ ਦਿਨ
ਬੇਰੁੱਖੀ ਕਾ ਆਲਮ ਕਿ ਘੜੀ ਭਰ ਬਠਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ

'ਥਿੰਦ'ਤੁਮ ਕਿਆ ਜਾਨੋਂ ਕਭੀ ਬਿਛੜ ਜਾਨੇ ਕਾ ਦਰਦ
ਬਾਟੀ ਤੋ ਜਲਤੀ ਜਲ ਗਈ, ਤੇਲ ਪਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
(ਸਿਡਨੀ)

ਗਜ਼ਲ

ਯੇ ਜੋ ਸੂਕਾ ਹੂਆ ਦਰਆ ਹੈ
ਪਾਣੀ ਇਸਕਾ ਕਹਾਂ ਗਿਆ ਹੈ

ਕੋਈ ਆਸ਼ਕ ਯਹਾਂ ਡੂਬਾ ਹੋਗਾ
ਉਸੀਕੀ ਲਗੀ ਬੱਦ-ਦੁਆ ਹੈ

ਲੰਬੇ ਚੌੜੇ ਰੇਤਲੇ ਸਹਿਰਾ ਮੇਂ
ਕੈਸੇ ਫੂਲ ਗੁਲਾਬੀ ਖਿਲਾ ਹੈ

ਕੀਤੇ ਕੋਲ ਕਰਾਰਾਂ ਖਾਤਰ
ਦਰਦੇ ਦਿਲ ਲਗਾ ਲੀਆ ਹੈ

ਨਿਕਲ ਘਰੋਂ ਦੇਖ ਜ਼ਮਾਨਾ ਤੂੰ
ਸਾਰਾ ਅੰਧੇਰਾ ਛੱਟ ਗਿਆ ਹੈ

ਗਲੀ ਆ,ਮੁੜੇ ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਹੋਕਰ
ਇੱਧਰ ਤੋ ਮਿਲਤੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ

'ਥਿੰਦ'ਨਾ ਆਓ ਬਾਰ ਬਾਰ
ਯਹਾਂ ਤੋ ਤੇਰੀ ਕੱਤਲਗਾਹਿ ਹੈ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 'ਥਿੰਦ'
(ਸਿਡਨੀ)

ਗਜ਼ਲ
ਰਾਹੀਆਂ ਹਥੋਂ ਲੁਟ ਲੁਟਾਕੇ,ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਓਣਾ ਚਾਹੀਦਾ
ਭਿਝੇ ਖੜੇ ਦਲੀਜਾਂ ਉਤੇ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮਾਓਣਾ ਚਾਹੀਦਾ

ਸਾਬਨ ਸੱਚ ਦਾ ਲੈਕੇ ਸਾਥੀ,ਧੋਣੇ ਧੋਦੇ ਅਗ਼ਲੇ ਪਿਛਲੇ
ਇੰਸਾਨੀ ਜਾਮੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ,ਕਦੀ ਨਹੀ ਖੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ

ਕਿਨਾ ਕੁ ਚਿਰ ਤਰਲੇ ਲਵੋਗੇ, ਬੁਤਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੈਹਿ ਕੇ
ਇੰਸਾਨ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਭਗਵਾਨ,ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ

ਗਜ਼ਲ

ਵਕਤ ਹੀ ਨਾ ਮਿਲਾ
ਬੈਠ ਕਰ ਸੋਚਨੇ ਕਾ

ਅਪਣੀ ਧੁਨ ਮੇਂ ਰਹੇ
ਅਛਾ ਹੂਆ ਯਾ ਬੁਰਾ

ਜੋ ਰਹਾ ਹਵਾਓਂ ਪਰ
ਜਮੀਂ ਪਰ ਅਜਨਬੀ ਥਾ

ਕਹਾਂ ਕਹਾਂ ਡੂੰਡੋਗੇ ੳਹਨੇ
ਜਿਸਕਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਪਤਾ

ਆਏ ਹੋ ਤੋ ਬਾਤੇਂ ਕਰੋ
ਫਿਰ ਹੋ ਨਾ ਹੋ ਐਸਾ

ਨਈ ਤਹਿਜ਼ਿਬ ਕੇ ਲੋਗੋ
ਭੁਲਾ ਦੀਆ ਜੋ ਬਾ ਅੱਛਾ

ਯੇ ਧੂਪ ਤੋ ਢੱਲ ਜਾਏਗੀ
ਕੋਣ ਹੈ ਆਜ ਤੱਕ ਟਿਕਾ

'ਥਿੰਦ'ਉਲਝਨੋਂ ਮੇਂ ਪੜਕੇ
ਆਜ ਤੱਕ ਤੂ ਕਿਆ ਕੀਆ

ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
(ਸਿਡਨੀ)




ਾਂਾ
ਾਂਾਾਂੂਾ