ਗਜ਼ਲ                            (30)          

ਵੇਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਲਤ ਅਥੱਰੂ ਵੀ ਮੁਕ ਗਏ ਨੇ

ਹੌਕੇ ਆ ਆ ਮਰ ਗੲੈ ਹਾਸੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚ ਰੁਕ ਗਏ ਨੇ

ਬੇਸ਼ਰਮ ਜ਼ਾਲਮ ਦੇ ਕੰਂਨ ਤੇ ਉਕਾ ਜੂੰ ਨਹੀਂ ਸਰਕੀ

ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਅਜਮਾਓੁਂਦਾ ਉਹ ਸਮਝੇ ਝੁਕ ਗਏ ਨੇ 

ਸੌਣ ਹਾੜ ਦੀਆਂ ਧੁਪਾਂ ਪੋਹ ਮਾਘ ਦੀਆਂ ਠੰਡਾਂ ਝੱਲ

ਸਿਰੜ ਹੱਦਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਆਖਰੀ ਕਿਲ ਠੁਕ ਗਏ ਨੇ

ਹੌਸਲਾ ਛੱਡਿਆ ਹੁਣ ਤਾਂ ਜੱਗ ਹਸਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ

ਜੇਰਾ ਤੇਰਾ ਵੇਖ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤਾਂ ਕਿਧਰੇ ਲੁਕ ਗੲੈ ਨੇ

ਬੱਲੇ ਬੱਲੇ ਹੋ ਗਈ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੋ ਗਈ ਦੰਗ

ਵੈਰੀ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਉੰਗਲ ਪਾ ਸੋਚਣ ਕਿਥੋਂ ਉਕ ਗਏ ਨੇੈ

ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੋ ਸਾਡੀਆਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰਹੀਆਂ

"ਥਿੰਦ"ਬੈਠ ਕੇ ਸੋਚੋ ਬੂਹੇ ਆਖਰ ਕਿਓੁਂ ਢੁਕ ਗਏ ਨੇ

                        ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥੰਦ"

                                             (ਸਿਡਨੀ)

 

                         ਗਜ਼ਲ                                         29

ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਮਿਨਣਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਨਣਾ ਇਕ ਬਰਾਬਰ

ਕੋਲਿਆ ਨੁੁੂੰ ਫੜਨਾਂ ਖੇਡਨਾ ਤੇ ਫਿਰ ਮੂਂੰਹ ਵਿਚ ਧਰਣਾਂ  ਇਕ ਬਰਾਬਰ

ਚੁਪ ਕੀਤੇ ਦਿਲ 'ਚ ਵਸਨਾ ਘੁਟ ਘੁਟ ਕੇ ਜੀਣਾ ਅਤੇ ਆਖਰ ਮਰ ਜਾਣਾ 

ਇਹ ਤਾਂ ਇਕ ਰੀਤ ਬਣੀ ਏ ਚਖਨਾਂ ਤੇ ਚੱਖ ਚੱਖ ਰੱਖਨਾਂ ਇਕ ਬਰਾਬਰ

ਬੜੇ ਬੜੇ ਜੋੇਧੇ ਹੋਕੇ  ਗੁਜਰ ਗੲੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਿਹਾ 

 ਜੋ ਉਜੜੇ ਵਿਹੜੇ ਨੇ ਕਦੀ ਉਹਣਾ ਦਾ ਹੱਸਣਾਂ ਵੱਸਣਾ ਇਕ ਬਰਾਬਰ

ਕਦੀ ਇਹਨਾਂ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਕਲੀਆਂ ਪੈੰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ

ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗੲੈ ਕੀ ਏ ਲਿਖਣਾਂ ਤੇ ਕੀ ਏ ਦਸਣਾ ਇਕ ਬਰਾਬਰ

ਕਹਾਣੀਆਂ ਲੱਮੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕੀ ਬਾਤਾਂ ਪਾਓਂਦੇ ਨੇ ਬਹਿਕਾਂ ਅੰਦਰ

"ਥਿੰਦ"ਗੁਜ਼ਰੇ ਪੱਲ ਨਾ ਮੁੜਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਣਾਂ ਜਾਂ ਹਸਨਾਂ ਇਕ ਬਰਾਬਰ

                                                   ਇੰਜ:ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"

                                                                            (ਸਿਡਨੀ)

                            ਗਜ਼ਲ                                                                                           28

ਹੁਣ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਉਤਾਰਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀਆਂ

ਬਖਸ਼ ਦਿਓ ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਨਾਦਾਨੀਆਂ

ਤੁਸੀ ਤਾਂ ਅਪਣੇ ਹੋ ਗੈਰ ਨਹੀਂ ਗੈਰ ਵੀ ਤਾਂ ਬਖਸ਼ ਦੇਂਦੇ

ਅੱਗਲੇ ਜਨਮ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਫਿਰ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਾਂਗੇ ਹਾਨੀਆਂ

ਕਿਨਾਂ ਓਖਾ ਏ ਚਂੰਨ ਸਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉਤਰ ਥੱਲੇ ਆਓਣਾ

ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਖਿਚ ਫਿਰ ਔਖੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ

ਸੌ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਜੇ ਤਨੋਂ ਮਨੌਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਪੁਨ ਕਰਲੌ

ਧਰਮਰਾਜ ਵੀ ਸੁਟ ਦੇਵੇ ਸ਼ਮਕਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਾਨੀਆਂ

"ਥਿੰਦ" ਮਨ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰੱਖ ਨਾਓਂ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਾ

ਔਖੀ ਵੇਲੇ ਓਹੀ ਸਾਂਭ ਦਾ ਏ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਣ ਜੋ ਘਾਣੀਆਂ

                             ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"

                                                 (ਸਿਡਨੀ ) 

                            ਗਜ਼ਲ                                        ( 27)----Book B

ਪਰਛਾਵੇਂ ਢਲ ਗੲੈ ਹੁਣ ਤਰਕਾਲਾਂ ਆਈਆਂ ਨੇ

ਪੰਛੀ ਮੁੜੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤੀਆਂ ਮੱਝਾਂ ਗਾਈਆਂ ਨੇ

ਕੁਦਰੱਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ ਥੌਹ ਪਤਾ ਨਾ ਪਾਇਆ

ਕੱਦੀ ਠੰਡ ਬਰਫ ਜਮਾਵੇ ਜਾਂ ਲੂਆਂ ਵਿਗਾਈਆਂ ਨੇ

ਦੁਣੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਨਸਲਾਂ

ਪਰ ਰੱਬ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਬਨਾਈਆਂ ਨੇ

ਆਖਰ ਸੱਭ ਨੇ ਮੁਕਨਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨਾ ਟਿਕਿਆ

ਨਾਢੂ ਖਾਂ ਸੀ ਅੱਖਵਾਾਂਦੇ ਮਿਟ ਗੲੈ ਪਾ ਦੁਹਾਈਆਂ ਨੇ

ਹੈ ਵੇਲਾ ਅੱਜੇ ਵੀ ਬੱਖਸ਼ਾ ਲਾ ਪਾਪ ਜਿਹੜੇ ਨੇ ਕੀਤੇ

"ਥਿੰਦ''ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੱਸ ਘੜੀਆਂ ਮੁਕਨ ਨੂੰ ਆਈਆਂ ਨੇ

                       ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"

                                           (ਸਿਡਨੀ)

ਮਹਿਕਾਂ:

ਗਜ਼ਲ (ਉਰਦੂ ਵਿਚ)                              26     

ਸਾਂਸ ਤੋ ਆਤੇ ਰਹੇਂਗੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਫ਼ਨਾਹ ਹੋਨੇ ਤੱਕ

ਤਬ ਤੱਕ ਹੀ ਜੀਤੇ ਰਹੇਂਗੇ ਤੁਮ ਸੇ ਜੁਦਾ ਹੋਨੇ ਤੱਕ

 

ਯਿਹ ਭਰਮ ਹੀ ਰਹਾ ਹਮੇਂ ਕਿ ਤੁਮ ਖੈਰਖਾਹ ਹੋ ਮੇਰੇ

ਵਰਨਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਭੀ ਨਾ ਕਰਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋਨੇ ਤੱਕ

 

ਸੁਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮੈਖਾਨੇ ਮੇਂ ਲੱਗਤੀ ਹੈਂ ਮਹਿਫਲੇਂ

 ਬੈਠੇਂਗੇ ਹਮ ਭੀ ਆਜ ਮਹਿਫਲ ਮੇਂ ਨਸ਼ਾ ਹੋਨੇ ਤੱਕ

 

ਹਮਾਰੇ ਸਬਰ ਕੀ ਇੰਤਹਾ ਤੋ ਦੇਖੋ ਕਿ ਕੈਸੀ ਰਹੀ

ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੁਭਾ ਸੇ ਸ਼ਾਮ ਸ਼ਾਮ ਸੇ ਸੁਭਾ ਹੋਨੇ ਤੱਕ 

 

ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਦਿਨ ਆਖਰ ਤੁਮ ਆਓਗੇ ਜਰੂਰ

ਮਗਰ ਹਮ ਦਫ਼ਨ ਹੋ ਜਾਏਂਗੇ ਤੁਮ ਕੋ ਪਤਾ ਹੋਨੇ ਤੱਕ

 

ਪਾਰਸਾ ਨਾ ਬਨ ਪਾਓਗੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹਤੇ ਹੋ ਤੁਮ

'ਥਿੰਦ' ਉਮਰ ਲੱਗ ਜਾਤੀ ਹੈ ਪੱਥਰ ਸੇ ਖੁਦਾ ਹੋਨੇ ਤੱਕ

 

                            ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ‘ਥਿੰਦ’

                                                (ਸਿਡਨੀ)

 ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਜ਼ਮਾਨਾਂ ਸੀ ਜੱਦ ਸਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸੀ                                     12       ਕਤਾਬ-B

ਗਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਲ਼ੀ ਚੌਂਦੀ ਸੀ ਜੱਦ ਖਿੜ ਖਿੜਾਕੇ ਹੱਸਦੇ ਸੀ

ਉਹ ਵੀ ਸਮਾਂ ਸੁਹਾਂਣਾਂ ਸੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖਿਚਨ ਵਾਲਾ ਸੀ 

ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਸੀ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਾਂ ਦਸਦੇ ਸੀ

 ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਜਦ ਕਦੀ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਐਵੇਂ ਮੋੜਾਂ ਤੇ

ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਥੀਂ ਗਲਾਂ ਕਰ ਗੁਝੇ ਹਾਸੇ ਹੱਸਦੇ ਸੀ

ਹੁਣ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਝੂਠੇ ਲਾਰੇ ਨੇ ਨ੍ਹੋਰਾ ਮਾਰ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ

ਉਹ ਵੀ ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਨਿਰਾਲਾ ਸੀ ਜੱਦ ਵੇਖ ਕੇ ਨੱਸਦੇ ਸੀ

"ਥਿੰਦ"ਸਮਾਂ ਪੈਣ ਤੇ ਆਖਰ ਰੰਗ ਬਦਲ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ

 ਹੁਣ ਮੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਜੋ ਅਪਣਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਸੀ

                          ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੀ) 

                                  ਗਜ਼ਲ                                        (9)
ਗੈਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਅਪਣੇ ਦਿਤੇ ਕਿਓਂ ਤੂੰ ਵਿਸਾਰ
ਅਪਣੇ ਹੀ ਆਖਰ ਕੰਮ ਆਂਵਦੇ ਫਿਰ ਪੱਛਤਾਓਗੇ ਬਾਰ ਬਾਰ

ਮਾਰੂਥੱਲ ਜੱਦ ਲਿਸ਼ਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਪਾਣੀ ਸੱਮਝ ਦੌੜੇਂ ਉਸ ਵੱਲ
ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ ਹੀ ਫਿਰ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ ਜੱਦ ਗੈਰਾਂ ਦਿਤਾ ਲਿਤਾੜ

ਦੱਸ ਤੂੰ ਕੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੰਡਣਾ ਲੈ ਦੇਕੇ ਮੁਕਾਈਏ ਸਾਰੀ ਗੱਲ
ਗੱਗਨ ਲੈ ਕੇ ਸਤਾਰੇ ਸਾਰੇ ਦੇਕੇ ਕਰ ਲੈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਰਾਰ

ਸੂਰੱਜ ਲੈਕੇ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਦੇ ਧਰਤੀ ਚੰਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤੂੰਓਂ ਲੈ ਲਾ
ਠੰਡੱਕ ਚੰਨ ਦੀ ਮੈਂਨੂੰ ਦੇਦੇ ਲੈਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਨਗਿਣਤ ਪਹਾੜ

ਸਾਰੇ ਸਾਗਰ ਤੂੰਹਿਓਂ ਸਾਂਭ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇਦੇ
ਛੱਡ ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਉਹਨਾਂ ਹੈ ਆਖਰ ਦੇਣਾ ਤੇਨੂੰ ਮਿਤਾੜ

"ਥਿੰਦ"ਸਵੇਰ ਦਾ ਭੁਲਾ ਜੇ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇ ਸ਼ਾਮੀਂ ਘਰ ਦੇ ਵੱਲ
ਉਹਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੱਮਖਾਰ

                                    ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ"
                                                        (ਸਿਡਨੀ)